خروش ایران

Samstag, 1. September 2012

فراخوان مقامات ارشد دولتهای کلینتون و بوش به لغو لیست گذاری مجاهدین

جمعه، ۱۰ شهریور ۱۳۹۱ / ۳۱ اوت ۲۰۱۲

مقامات ارشد در دولتهای کلینتون، بوش و اوباما، ژنرالهای ارتش آمریکا و فرماندهان حفاظت اشرف، به لغو لیست گذاری مجاهدین توسط وزارت خارجه فراخوان می دهند

همه امضاکنندگان بیانیه مقامات پیشین دولت آمریکا هستند و تجربه یی گسترده در زمینه امور مربوط به امنیت ملی دارند و هیچ‌کدام هیچ شواهدی که مؤید لیست گذاری مجاهدین باشد نه در حال و نه در گذشته نه دیده اند و نه از آن اطلاع دارند

وزارت خارجه آمریکا باید از اتحادیه اروپا و انگلستان پیروی کند و به لیست گذاری مجاهدین خاتمه بدهد تا جواز بدرفتاری با آنها را از دولت عراق بگیرد

۴۰۰ تن دیگر از ساکنان اشرف با وجود آزار دولت عراق و تحمیل شرایطی به طور مضاعف غیرانسانی به لیبرتی نقل مکان کردند

این در حالی بود که روز ۲۷ اوت یک واحد نظامی عراقی به صورتی وحشیانه تعداد قابل توجهی از ساکنان اشرف را مورد ضرب و جرح قرار داد

بسیار ضروری است که وضعیت انسانی لیبرتی در انطباق با استانداردهای بین المللی برقرار و طبق استانداردهای بین المللی حفاظت شود

همه امضاکنندگان از اعضای مجاهدین که با نقل مکان به لیبرتی و با تلاش برای این نقل مکان قبول ریسک و خطر کرده اند، قدردانی میکنند

امضاکنندگان از سازمان ملل و از دولت آمریکا مصرانه می‌خواهند طبق تعهداتشان و براساس بهترین موازین مربوط به وظایفشان عمل کنند

واشینگتن - ۹شهریور۱۳۹۱ (۳۰اوت۲۰۱۲): وزیر خارجه آمریکا در فوریه ۲۰۱۲ در پاسخ به ابراز تردید علنی و مکرر اعضای کنگره آمریکا در خصوص اینکه چرا وزارت خارجه به لیست گذاری گروه ایرانیان مخالف رژیم سرکوبگر حاکم بر کشورشان ادامه داده و درحالی که تهدیدی برای آمریکا نیستند، گفت که او این نامگذاری را بازبینی خواهد کرد و گفت یک عنصر مهم در این بازبینی این است که ۳۴۰۰ تن اعضای سازمان مجاهدین مستقر در اشرف در عراق - که در سال۲۰۰۳ سلاحهایشان را در ازای رفتار با آنها به عنوان افراد حفاظت شده، به نیروهای آمریکایی تحویل داده اند - به یک پایگاه متروکه نظامی آمریکا در نزدیکی بغداد به نام کمپ لیبرتی نقل مکان کنند.
این نقل مکان قرار بود کمکی باشد برای استقرار اعضای مجاهدین در کشورهای ثالث، از جمله به خاطر اینکه آنها دو بار در سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ توسط نیروهای عراقی به نیابت از جانب رژیم ایران مورد حمله قرار گرفتند و این حملات دهها کشته و شمار بسیار بیشتری مجروح بر جای گذاشت.
آنها این نقل مکان را قبول کردند.
با وجود اینکه این انتقال هیچ ربطی قانونی با موضوع لیست گذاری ندارد و با وجود اینکه کمپ لیبرتی بعد از ترک آن توسط نیروهای آمریکایی، توسط نیروهای عراقی غارت و تبدیل به یک مزبله شده بود، بیش از ۲۰۰۰ تن از ۳۴۰۰ تن ساکنان اشرف به آنجا نقل مکان کرده اند و در تلاشند تا شرایط آنجا را قابل زندگی کردن کنند.
آنها این انتقال را به دنبال یادداشت تفاهمی بین عراق و سازمان ملل انجام دادند که طبق آن دولت عراق متعهد شده بود رفتار انسانی داشته باشد و سازمان ملل نیز تقبل کرده بود از طریق نظارت کردن، نسبت به چنین رفتاری اطمینان حاصل کند.
اخیراً ۴۰۰ تن دیگر از ساکنان اشرف، تحت فشار ایالات متحده و با وجود آزار دولت عراق و تحمیل شرایطی که به طور مضاعف غیرانسانی شده است، به لیبرتی نقل مکان کردند.
ارتباط دادن مرموز موضوع نقل مکان ساکنان اشرف با خروج مجاهدین از لیست توسط وزارت خارجه، به وضوح امتیاز بیشتری برای نیروهای عراق ایجاد کرده است تا ساکنان را تحت بدرفتاری قرار دهند و این وضعیت در هر زمان دربردارنده این تهدید است که تمامی پروسه را واژگون سازد و چنین وضعیتی میتواند افراد باقیمانده در اشرف را نسبت به هر نقل مکان بعدی دلسرد کند.
روز ۲۷ اوت، یک واحد نطامی عراقی به صورتی وحشیانه تعداد قابل توجهی از ساکنان اشرف را در میان ۴۰۰ تنی که منتظر سوار شدن به خودروهایشان برای انتقال به لیبرتی بودند، مورد ضرب و جرح قرار داد و باعث بستری شدن چند تن از آنها در بیمارستان شد.
روز ۲۸ اوت، با وجود ادامه آزارها و توقیف اموال شخصی، این گروه موفق به سوار شدن به خودروهایشان و ترک اشرف شدند.
در حالی که اتحادیه اروپا و انگلستان مدتهاست مجاهدین خلق ایران را از لیستهای خود خارج کرده اند، استمرار نامگذاری آنها توسط دولت آمریکا، یک مانع در برابر استقرار اعضای مجاهدین در کشورهای ثالث است و تاکنون حتی یک تن از ۲۰۰۰ تن که به لیبرتی نقل مکان کرده اند، به کشور ثالث منتقل نشده است.
واضح است که تنها راه پایان دادن به هر گونه تهدید انسانی این است که وزارت خارجه آمریکا از اتحادیه اروپا و انگلستان پیروی کند و به لیست گذاری مجاهدین خاتمه بدهد، تا بدینوسیله جواز بدرفتاری با آنها را از دولت عراق بگیرد و راه استقرار آنها در جایی که حفاظت درازمدتشان تامین شود باز شود.
مجاهدین همه گونه اقدام ممکن را در تلاش برای همسو شدن حتی با شرایط سوال برانگیز اعمال شده از سوی وزیر خارجه انجام داده و لزوم ترک اشرف را به رسمیت شناخته اند.
در چنین شرایطی، بسیار ضروری است که وضعیت انسانی لیبرتی در انطباق با استانداردهای بین المللی برقرار و طبق استاندارهای بین المللی حفاظت شود و سازمان ملل مسئولیتهای نظارتی خود را انجام دهد تا نسبت به حفاظت از آنها، تا استقرار در کشورهای ثالث اطمینان حاصل شود.
امضاکنندگان این بیانیه همگی مقامات پیشین دولت آمریکا هستند و تجربه یی گسترده در زمینه امور مربوط به امنیت ملی، حفاظت از نظامیان و ارگانهای مجری قانون دارند و به طور خاص، سه تن از امضاکنندگان مسئولیتهای مستقیمی در نظارت در کمپ اشرف در دوران خدمتشان در عراق داشته اند.
امضاکنندگان این بیانیه طبق دستورات و در همکاری با وزارت خارجه و سازمان ملل، برای جلوگیری از جنایات ضدانسانی تلاش کرده اند و از تلاش های همکارانشان در وزارت خارجه و سازمان ملل، در فراهم کردن امکان اینکه بتوانند کمک کار باشند، تشکر می کنند.
هیچکدام از امضاکنندگان هیچ گونه شواهدی که مؤید لیستگذاری مجاهدین بعنوان یک سازمان تروریستی باشد، نه در حال و نه در گذشته، نه دیده اند و نه از آن اطلاع دارند.
همه امضاکنندگان از اعضای مجاهدین که با نقل مکان به لیبرتی و با تلاش برای این نقل مکان، قبول ریسک و خطر کرده اند، قدردانی میکنند و مصرانه از سازمان ملل و از ایالات متحده میخواهند، بر طبق تعهداتشان و براساس بهترین موازین مربوط به وظایفشان عمل کنند.
امضاکنندگان:

۱-شهردار رودی جولیانی

۲- ژنرال هیو شلتون

۳ـ ژنرال جیمز جونز

۴- وزیر تام ریچ

۵- فرماندار هاوارد دین

۶- فرماندار ادوارد رندل

۷- وزیر مایکل موکیزی

۸- لوییس فری

۹- ژنرال جیمز تری کانوی

۱۰- پاتریک کندی

۱۱- سفیر میچل ریس

۱۲- سناتور رابرت توریسلی

۱۳- ژنرال دیوید دپتولا

۱۴- ژنرال مایکل هیدن

۱۵- ژنرال دیوید فیلیپس

۱۶- سرهنگ وسلی مارتین

۱۷- سرهنگ لئو مک کلاسکی

Sonntag, 26. August 2012

افشاگری طاهر بومدرارئیس دفتر حقوق بشر یونامی ( هیل -نشریه کنگره آمریکا- ۲۲ اوت

شنبه، ۰۴ شهریور ۱۳۹۱ / ۲۵ اوت ۲۰۱۲

گزارشهای من در مورد اشرف و لیبرتی تحریف و سانسور می‌شدند و هرگز به دست دبیرکل ملل متحد نرسیدند، اکنون استعفا داده ام و آماده ام در دادگاه شهادت بدهم.

حقوق بشر بنیادین این تبعیدیان مانند شرایط زندگی انسانی ، دسترسی به عدالت تامین نیازهای بشردوستانه،مهیا کردن خدمات پزشکی برای افراد مجروح و بیمار و مصونیت از تهدید فیزیکی به طور مکرر توسط دولت عراق و به دستور دفتر نخست وزیری نقض شده اند.

نماینده قبلی ملل متحد در عراق استقلال و شرافت حرفه یی خود را حتی به قیمت برانگیختگی نوری مالکی حفظ میکرد اما کوبلر طرحهای این نخست وزیر را پیش برده و اطلاعات غلطی را به مقامات ارشد سازمان ملل و جامعه بین المللی گزارش داده است.

من کسی بودم که از افراد کشته شده دراشرف سرشماری کردم .حمله آوریل ۲۰۱۱ که منجر به قتل ۳۶ تن و مجروح شدن صدها تن دیگر شد قتل عامی بود که طی آن مردان و زنان توسط خودروهای نظامی زیر گرفته شدند و یا از نزدیک مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و کشته شدنداما وقتی
کمیساریای عالی حقوق بشر و یونامی خواستار کمیسیون حقیقت یاب شدند دولت عراق نپذیرفت

دولت عراق مانع تلاشهای مکرر ما برای انتقال تبعیدیان بشدت مجروح به بیمارستان های عراق شد و برخی جان خود را از دست دادند، یونامی هیچگاه اعتراض نکرد و در عوض گزارش داد که دولت عراق به وظایف بین المللی خود عمل کرده است

در دسامبر ۲۰۱۱من چندین بار برای بازرسی از کمپ لیبرتی بازدید کردم و به کوبلر گفتم این کمپ آمادگی اسکان دادن به ۳۴۰۰ مرد و زن را ندارد. کوبلر هم از کمپ لیبرتی بازدید کرد و خودش فهمید که درست می‌گویم اما وقتی دفتر کمیساریای عالی پناهندگان مشاوری را استخدام کرد کوبلر به او فشار آورد تا اعلام کند این کمپ از استانداردهای بشردوستانه برخوردار است.

طاهر بومدرا
مشاور ویژه یونامی درباره اشرف ژوئیه۲۰۱۰- مه ۲۰۱۲
رئیس اداره حقوق بشر یونامی ژانویه۲۰۰۹-ژوئیه۲۰۱۰
مسئول نظارت بروضعیت انسانی دراشرف از مارس ۲۰۰۹
مدیر منطقه یی رفرم حقوق جزای بین المللی۲۰۰۴
استاد حقوق در دانشگاه کنستانتین الجزایر به مدت۱۰سال
معاونت دبیرکل جامعه آفریقایی حقوق بین الملل
سردبیری مجله آفریقایی حقوق بین المللی و مقایسه یی
سردبیری مجله بررسی حقوق بشر و حقوق خلقها در آفریقا

طاهر بومدرا که از ژانویه سال ۲۰۰۹ رئیس اداره حقوق بشر هیأت همیاری ملل متحد درعراق شد، ازمارس همان سال مسئولیت نظارت بر وضعیت انسانی دراشرف را برعهده داشت و از ژوییه ۲۰۱۰ به عنوان مشاور نماینده ویژه دبیرکل در باره اشرف منصوب شد.
بان کی مون دبیرکل ملل متحد در دسامبر ۲۰۱۱ در بحبوحه بحران اشرف و ضرب الاجل نوری مالکی، در پاسخ خود به پیشنهاد نمایندگان کنگره آمریکا که خواستار حضور دائمی ملل متحد دراشرف شده بودند، ضمن تشکر از این پیشنهاد، به نقش طاهر بومدرا، به عنوان «مشاور ویژه یونامی در مورد اشرف» ، در مانیتور وضعیت حقوق بشر اشاره می کند و می نویسد:

«بیش از یک سال است که مشاور ویژه یونامی در مورد کمپ اشرف به همراه کارکنان ”کمیساریای عالی حقوق بشر” و ”کمیساریای عالی پناهندگان” دیدارهای هفتگی از اشرف داشتهاند و ثابت شده است که چنین دیدارهایی در مطلع کردن ما از تحولات و نظارت بر صحت و سلامت ساکنان اشرف مفید بوده است».
طاهر بومدرا عضو یک خانواده مجاهدان الجزایری است که بسیاری از اعضای خانواده اش از جمله پدر و عموهایش در دهه ۱۹۵۰ میلادی در نبردهای استقلال و انقلاب الجزایر علیه استعمار فرانسه به شهادت رسیدند.
آقای بومدرا در سال ۱۹۸۰ از دانشگاه حقوق لندن فارغ التحصیل شد و به مدت ۱۰ سال استاد حقوق در دانشگاه کنستانتین الجزایر بود.
او در سال ۱۹۹۱معاون دبیرکل جامعه آفریقایی حقوق بین الملل و حقوق مقایسه ای شد و در همین رابطه ارتباطات گسترده یی با کشورهای آفریقایی و حقوقدانان و روشنفکران و مدافعان حقوق بشر و سازمانهای غیر دولتی حقوق بشری در این کشورها پیدا کرد.
وی همچنین مشاور کمیسیون آفریقایی حقوقی انسانی و مردمی بود.
طاهر بومدرا در سال ۲۰۰۴ به عنوان مدیر منطقه ای رفرم حقوق جزای بین المللی که در امان مستقر بود، به مأموریتهایی در خاورمیانه رفت و تلاش کرد به کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا کمک کند تا در حقوق جزا و وضعیت زندانها رفرم ایجاد کنند.

هیل نشریه کنگره آمریکا ضمن درج روشنگری تکان دهنده طاهر بومدرا مقام مستعفی ملل متحد به سوابق وی به عنوان یک مدافع حقوق بشر الجزایری اشاره کرده و می نویسد در گذشته در رشته حقوق تدریس کرده است. او سردبیر مشترک مجله آفریقایی حقوق بین المللی و مقایسه یی، معاون دبیر کل انجمن آفریقایی

حقوق بین المللی و مقایسه یی، مشاور کمیسیون آفریقایی حقوق بشر و خلق ها، سردبیر مجله بررسی حقوق بشر و حقوق خلق ها در آفریقا و مدیر منطقه ای «رفرم مجازات بین المللی» بوده است.

در طول سه سال و نیم گذشته من در مقام رئیس دفتر حقوق بشر هیات همیاری ملل متحد در عراق (یونامی) و سپس به عنوان مشاور فرستاده ویژه دبیر کل ملل متحد در عراق کار کرده ام، و در میان مسئولیتهای دیگر مشغول نظارت بر موضوع حقوق بشر و وضعیت بشردوستانه ۳۴۰۰ تبعیدی ایرانی بودم که از سال ۱۹۸۶ در اشرف در شمال بغداد مستقر بوده اند.
مدتی است که دولت عراق تصمیم به پایان دادن به حضور آنها در عراق گرفته و از آنها خواسته است اشرف را تخلیه کنند.
یونامی نقل مکان موقت ساکنان اشرف را به یک پایگاه نظامی سابق در بغداد بنام کمپ لیبرتی تسهیل کرده و وظیفه اعلام شده آن «تعیین موقعیت پناهندگی» برای تمامی ساکنان و تضمین پایبندی به موازین بین المللی حقوق بشر و حقوق انساندوستانه در رابطه با آنها بوده است.
در حالیکه دنیا خیال میکند سازمان ملل به این موازین پایبند است، تجربه من عکس این را ثابت میکند.
ممکن است شنیدن این موضوع برای بسیاری دشوار باشد، چراکه سازمان ملل مدافع حقوق بشر و صلح جهانی است، اما این ماجرای شرم آوری است که به پوشاندن حقیقت و چشم پوشی بر واقعیات راه برده است، در حالیکه ما از خطاها مطلع بودیم: مثل همدستی با خلافکارانی که حقوق بشر و مسئولیتهای انساندوستانه را نادیده می گیرند.
حقوق بشر بنیادین این تبعیدیان – مانند شرایط زندگی انسانی، دسترسی به عدالت، تامین نیازهای بشردوستانه از طریق مهیا کردن خدمات پزشکی برای افراد مجروح و بیمار و مصونیت از تهدید به صدمات فیزیکی – به طور مکرر توسط دولت عراق و به دستور دفتر نخست وزیری نقض شده اند. فرستاده ویژه مارتین کوبلر در مقایسه با سلف خود متفاوت عمل کرده است. نماینده قبلی ملل متحد در عراق، استقلال و شرافت کاری خود را حتی به قیمت برانگیختگی نوری مالکی حفظ میکرد. اما کوبلر طرح های این نخست وزیر را پیش برده و در عین حال اطلاعات غلطی را به مقامات ارشد سازمان ملل و جامعه بین المللی گزارش داده است.
من بعنوان فرد ارشد در رابطه با موضوعات مربوط به کمپ اشرف در یونامی، دچار یک تناقض اخلاقی شدم چراکه میدیدم چگونه گزارشهای من تحریف و سانسور میشوند. گزارشهای دست اول من هرگز به دست دبیرکل سازمان ملل بان کی مون یا مقامات ارشد در نیویورک نرسید. و اگرچه من مدت زیادی سکوت پیشه کردم اما اکنون استعفا داده ام و وجدانم حکم میکند که حقیقت را برملا کنم. من آماده ام که در رابطه با این فاکتها در دادگاه شهادت بدهم.
وقتی نیروهای عراقی به ساکنان غیرمسلح کمپ اشرف در سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ حمله کردند، من کسی بودم که از افراد کشته شده سرشماری کردم. حمله آوریل ۲۰۱۱ که منجر به قتل ۳۶ تن و مجروح شدن صدها تن دیگر شد، قتل عامی بود که طی آن مردان و زنان توسط خودروهای نظامی به زیر گرفته شدند و یا از نزدیک مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و کشته شدند. اما وقتی دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر و یونامی خواستار ایجاد یک کمیسیون حقیقت یاب مستقل شدند، دولت عراق نپذیرفت. دولت عراق مانع تلاشهای مکرر ما برای انتقال تبعیدیان بشدت مجروح به بیمارستان های عراق شد و برخی جان خود را از دست دادند. یونامی هیچگاه اعتراض نکرد و در عوض گزارش داد که دولت عراق به وظایف بین المللی خود عمل کرده است.
وقتی در دسامبر ۲۰۱۱، عراق اعلام آمادگی کرد که تبعیدیان را به محل جدیدی در کمپ لیبرتی منتقل کند، من چندین بار برای بازرسی از کمپ لیبرتی بازدید کردم و به کوبلر گفتم این کمپ آمادگی اسکان دادن به ۳۴۰۰ مرد و زن را ندارد. کوبلر هم از کمپ لیبرتی بازدید کرد و خودش فهمید که من درست میگویم. اما وقتی دفتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، مشاوری را استخدام کرد تا شرایط کمپ لیبرتی را ارزیابی کند، کوبلر به او فشار آورد تا اعلام کند که این کمپ از همه استانداردهای بشردوستانه برخوردار است، ادعایی که به هیچ وجه با واقعیت، همخوانی نداشت. وقتی این مشاور قبول نکرد، کوبلر خودش بیانیه ای را صادر کرد که هم جامعه بین المللی و هم تبعیدیان را گمراه کند تا به آنها بقبولاند که شرایط با استانداردها مطابقت دارد، تا اینکه فرآیند انتقال آغاز شود.
او همچنین از کارمندان یونامی خواست که حدود ۵۰۰ عکس از کمپ لیبرتی تهیه کنند و نزدیک ۲۰ تا ۳۰ عدد از آنها که کمترین دافعه را ایجاد میکردند به سازمان این تبعیدیان در پاریس بفرستند، با این پیام که اگرچه مکان جدید، ابعاد ۳۰ کیلومتر مربع دارد اما مساحت قابل سکونت آن به ۲.۵ کیلومتر مربع تقلیل یافته است. بر این اساس بود که تبعیدیان پذیرفتند که کمپ اشرف را ترک کنند. اما در واقع کمپ لیبرتی شش دهم کیلومتر مربع بود و توسط دیوارهای بتونی ۳ تا ۴ متری محصور شده بود. این وضعیت مرا به یاد اردوگاه کار اجباری می انداخت که در دوران کودکی ام طی جنگ آزادیبخش الجزایر در آنجا زندگی کردم.
مالکی تحت فشار رژیم ایران، مستمرا فرآیند باز تایید موقعیت این تبعیدیان، بعنوان پناهندگان بالقوه را سد کرده است، فرآیندی که میتواند منجر به امنیت آنها در کشورهای ثالث شود. دولت عراق به کمیساریای عالی پناهندگان اجازه برگزاری مصاحبه ها را در کمپ اشرف نمیدهد، درحالیکه در گذشته به این کار رضایت داده بود. دولت عراق درخواستهای ساکنان کمپ اشرف را برای هماهنگی با آنها در رابطه با طرحهای مربوط به انتقال رد کرده است. اغلب روزها تهدیدهای کشتار به زبان فارسی و بمدت ۱۸ ساعت در روز از بلندگوهای قوی اطراف کمپ اشرف پخش شده و دولت عراق نزدیک به ۲۰۰ حکم دستگیری علیه ساکنان و بدون تمکین به روند قانونی صادر کرده است. مسائل مربوط به انتقال هر یک از گروههای تبعیدیان از کمپ اشرف به کمپ لیبرتی، منجمله تاریخها و شمار مشخص ساکنان، از طرف دولت عراق با سفارت رژیم ایران در بغداد هماهنگ شده است.
نقشه آنها روشن است: میخواهند عزم و اراده و روحیه تبعیدیان را به شکل یک گروه سازمانیافته نابود کنند در هم بکشنند و آنها را به ترک صحنه وادار کنند. یونامی هیچوقت بطور جدی سعی نکرده که شرایط را در کشور ثالثی برای دریافت این جمعیت و کارمندان سازمان ملل مهیا سازد تا روند تعیین بازتایید موقعیت پناهندگی به آسانی تکمیل شود. تا بحال ۲۰۰۰ تن از تبعیدیان به کمپ لیبرتی منتقل شده اند و سازمان ملل تنها با تعداد کمی از آنها مصاحبه کرده و فرآیند تعیین موقعیت پناهندگی در رابطه با حتی یک نفر هم تکمیل نشده است. من این را نمیدانم که آیا مقامات دولت آمریکا که در این پروسه انتقال تبعیدیان نقش دارند از چنین واقعیت هایی اطلاع دارند یا خیر. طرف حساب آنها کوبلر است. مقامات خارجی، بجز مقامات سازمان ملل و تعدادی کمی از کارمندان کنسولی، از ورود به کمپ اشرف و کمپ لیبرتی منع شده اند.
اعمال عراق در رابطه با این تبعیدیان، که سالها در مقام میهمان و در ردیف یک نهاد مستقل خارجی بودند، ناقض این اصل بخوبی شناخته شده هستند که بر اساس آن تغییر در دولت بدون طی کردن پروسه قانونی تاثیری بر روی حقوق مکتسبه نمی تواند داشته باشد. آمریکا که قبلا موقعیت افراد حفاظت شده تحت کنوانسیون چهارم ژنو را در مورد آنها برسمیت شناخت و سپس حفاظت آنها را در سال ۲۰۰۹ به دولت عراق سپرد، این وظیفه را همچنان طبق ماده ۴۵ کنوانسیون چهارم برعهده دارد که حفاظت مستمر آنها را تضمین کند.
این افراد بیدفاع با اذیت و آزار و خطرات غیرقابل تحملی مواجه شده اند. دبیرکل سازمان ملل و دولتهای مایل باید شرایط را هم در عراق و هم در جاهای دیگر مهیا کنند تا سازمان ملل بتواند روند مربوط به موقعیت پناهندگی آنها را بطور شایسته، سریع و در امن و امان تکمیل کند. اکنون به اقدام بیدرنگی نیاز است تا حقوق بشر پایه ای محترم شمرده شود و این افراد از تهدید بیشتر فیزیکی مصون نگاه داشته شوند و اعتبار سازمان ملل مجددا احیا شود.

Dienstag, 7. August 2012

ارتش شبكوب تقديم به رزمندگان ارتش آزاد سوريه

Donnerstag, 31. Mai 2012

فراخوان به گردهمایی پاریس ۱۳۹۱

فراخوان به گردهمایی پاریس ۱۳۹۱ | 32 ژوئن 2012 پاریس ویلپنت
|

Montag, 28. Mai 2012

راديو فردا و گزارش آخوند پسند از مقاله روزنامه گاردين

روزنامه انگليسي گاردين مقاله مفصلي در تاريخ 22 مي در رابطه با مجاهدين درج كرده است و با چند تن از شخصيتهاي سياسي و مقامات آمريكا كه دست اندركار پرونده نامگذاري تروريستي مجاهدين توسط وزارت خارجه آمريكا هستند، مصاحبه كرده است . حاميان مجاهدين در گزارش گاردين در دفاع از مجاهدين صحبت كرده اند و مزدوران لابي رژيم نيز ترس و وحشت خود از احتمال خروج مجاهدين از ليست تروريستي آمريكا را بر ملا نموده اند.

رضا مرعشي يكي از اعضاي شبكه لابي رژيم « نياك » است كه گاردين در اين گزارش با وي مصاحبه كرده و وي در وحشت از خروج مجاهدين از ليست تروريستي وزارت خارجه آمريكا حرف زده است. حرفهاي رضا مرعشي و تلاشهاي اعضاي «نياك» طي روزهاي اخير بيانگر اين است كه لابي رژيم به وحشت افتاده و در تلاش است با شيطان سازي از مجاهدين و تبليغات دروغ جلوي خروج از ليست مانع ايجاد كند.

امّا در اين ميان, راديو فردا در نقش بلند گوي آخوندها ظاهر شده و با برداشتي كاملا آخوند پسند, بخشهايي از گزارش گاردين را كه به نفع خودش و البته رژيم بوده، به صورت گزينشي درج و روي سايت راديو فردا و صفحه فيس بوكش گذاشته بود كه به دليل كامنتهاي اعتراضي ايرانيان نسبت به اين گزارش دروغ و مغرضانه از صفحه فيس بوك حذف كرد!

راديو فردا برخلاف اصول ژورناليستي علاوه بر گزارشي كاملا ولي فقيه پسند از گزارش روزنامه گاردين كه حرفهاي حاميان مجاهدين و لابي هاي رژيم را درج كرده, عبا و عمامه ولي فقيه را هم به بر كرده و به وكالت از طرف مردم ايران مجاهدين را خائن ناميده است!

بايد به اين بلندگوي وابسته به وزارت خارجه آمريكا كه وكيلش در برابر دادگاه به سبك و سياق خميني و آخوندهاي خميني صفت دروغ مي گويد و در برابر ديدگان فرماندهان ارشد نظامي آمريكا كه ماموريت خلع سلاح و حفاظت از مجاهدين را داشته اند و اسناد آن غير قابل انكار و چشم پوشي است , مدعي مي شود علت ادامه نامگذاري غير قانوني مجاهدين اين است كه هنوز خلع سلاح نشده اند!

گفت :

وكيل و صي شدن از جانب مردم ايران براي اينكه چرنديات اربابانت را به سبك و سياق دهانهاي گشاد و دريده احمدي نژاد و شريعتمداري و احمد خاتمي در سفرهاي استاني يا كيهان شريعتمداري يا نمايش جمعه بازار براي خوشايند آخوندها در بوق بكنيد, هيچ ابلهي را نمي فريبد و صرفا توليد خوراك تبليغاتي براي سايت هاي وزارت اطلاعات رژيم است كه به انتشار آن بلادرنگ مبادرت كرده اند .

لينك مقاله مفصل گاردين :

http://www.guardian.co.uk/world/2012/may/22/iranian-terror-group-lobbies-capitol-hill?newsfeed=true

Donnerstag, 17. Mai 2012

گردهمایی بزرگ 23 ژوئن در حمایت از مقاومت و دموکراسی در ایران

Dienstag, 15. Mai 2012

فراخوان به گردهمايی بزرگ سوم تير (۲۳ژوئن) در پاريس

فراخوان به گردهمايی بزرگ سوم تير (۲۳ژوئن) در پاريس

کميته برگزاری گردهمايی بزرگ23ژوئن (سوم تير۱۳۹۱) در پاريس، که در حمايت از مقاومت مردم ايران برای آزادی و برای حفاظت از مجاهدان قهرمان اشرف و ليبرتی، برگزار می شود، هموطنان و حاميان مقاومت را به همياری و مشارکت هر چه فعالتر در اين گردهمايی فراخواند.
کميته برگزاری اعلام کرد: در آستانه فرار رسيدن سی و يکمين سالگرد سی خرداد، سرفصل سرفصلهای قيام و پايداری در برابر استبداد مذهبی، در نهمين گردهمايی بزرگ سالانه در 23ژوئن، سوم تير، کارزار وقفه ناپذير ميهنی و بين المللی برای حمايت از مقاومت آزاديخواهانه مردم ايران، برای حفاظت از مجاهدان اشرف و ليبرتی و برای درهم شکستن برچسب آخوندی در آمريکا به اوج می رسد و ديکتاتوری آخوندی را، که در باتلاق بحرانهای درونی و انزوای جهانی دست و پا می زند، درهم می کوبد.

در شرايطی که رژيم بحران زده آخوندها در چشم انداز بهار عربی و قيامهای توفنده و شجاعانه مردم سوريه، فرو ريختن ستون استراتژيکی خود در منطقه را به چشم می بيند و در تله اتمی راه پيش و پس ندارد، خروش آزاديخواهی و عزم خلل ناپذير ملت ايران برای سرنگونی، در گردهمايی بزرگ 23ژوئن، بار ديگر و رساتر از هميشه طنين انداز می شود.
فرياد حق طلبانه ملت ستمديده ايران زمين، رودرروی استبداد زير پرده دين و به رغم مماشاتگران ورشکسته، اين است که: ديکتاتوری آخوندی، قاتل مردم ايران، بانکدار مرکزی تروريسم در جهان، و اولين دشمن صلح و دموکراسی و قيامهای بهار آفرين منطقه، بايد برود!
اين است، پيام «تغيير دوران» و خروش اجتماع بزرگ 23ژوئن – سوم تير «در سال سرنوشت ساز ۱۳۹۱»!
با اين پيام، و با شعار اشرف نشان «می جنگيم می تازيم- ما پيروزی می سازيم»، به پاخيزيم!
برای حفاظت و تأمين و تضمين حقوق مجاهدن اشرف و ليبرتی، پيشتازان آزادی مردم ايران، به پاخيزيم.
کميته برگزاری گردهمايی 23ژوئن عموم هموطنان و همه حاميان مقاومت مردم ايران را به مشارکت فعال و حضور در اين اجتماع بزرگ، که تجلی اراده مردم و مقاومت ايران برای پيروزی و آزادی است، فرا می خواند.

Samstag, 5. Mai 2012

فراخوان برای جلوگیری از اعدام زندانیان سیاسی و توقف فشار علیه خانواده های مجاهدین

تشدید فشار بر خانواده مجاهدان اشرف در زندان و تأیید حکم اعدام دو هوادار مجاهدین
توسط دیوان عالی رژیم
• فراخوان برای جلوگیری از اعدام زندانیان سیاسی و توقف فشار علیه خانواده های مجاهدین

دیوان عالی آخوندها حکم اعدام زندانی سیاسی غلامرضا خسروی سوادجانی، ۴۷ساله را به خاطر کمک مالی به مجاهدین و به اتهام آخوندساخته «محاربه»، تأیید کرد. آقای خسروی، در دهه ۶۰ به خاطر هواداری از مجاهدین متحمل ۵سال حبس در زندانهای قرون وسطایی رژیم در کازرون شد. وی بار دیگر در سال ۸۶ در رفسنجان بازداشت و به شش سال حبس محکوم گردید. در سال۸۹، دژخیمان با انتقال وی به اوین، او را به خاطر کمک مالی به مجاهدین دوباره محاکمه و به اعدام محکوم کردند. آقای خسروی بیش از ۴۰ماه را در سلولهای انفرادی به سر برده است.
در همین حال، حکم اعدام زندانی سیاسی آقای عبدالرضا قنبری،۴۵ساله، به خاطر ارتباط با مجاهدین توسط دیوان عالی آخوندها تأیید شده است. اقای قنبری استاد دانشگاه، اولین بار در سال ۸۶ به خاطر هواداری از مجاهدین دستگیر و به همین خاطر از دانشگاه اخراج شد. وی پس از آزادی از زندان به معلمی در پاکدشت (ورامین) پرداخت. در روز ششم دیماه ۸۸، در روز قیام عاشورا بار دیگر دستگیر شد و به اتهام ارتباط با مجاهدین به «محاربه» و اعدام محکوم شد
رژیم آخوندها همچنین فشارهای ضد انسانی خود را بر خانواده های مجاهدان اشرف در زندانهای ایران تشدید کرده است.
دژخیمان اوین برای زجرکش کردن علی معزی ۶۳ساله، از هرگونه رسیدگی درمانی به او که به سرطان، نارسایی کلیه و آرتروز شدید گردن مبتلاست جلوگیری می کنند. او از زندانیان سیاسی دهه۶۰ است که به علت دیدار با دو فرزندش در اشرف در آبان ۸۷ در تهران دستگیر شد. وی برای سومین بار در ۲۵ خرداد ۹۰ در حالیکه تنها چند روز از عمل جراحیش می گذشت و وضعیت وخیمی داشت، بازداشت شد و به انفرادی بند ۲۰۹ اوین منتقل گردید. علت دستگیری او شرکت در مراسم خاکسپاری محسن دگمه چی، از زندانیان مجاهدخلق بود که براثر محرومیت از مداوا، در زندان زجرکش شد،
ماشاء الله حائری، ۶۱ساله، از بستگان مجاهدان اشرف که برای درمان بیماریهایش در بیمارستان خارج از زندان بستری بود، به همراه همسرش باردیگر دستگیر و به بند ۲۰۹ اوین منتقل شده است. او از زندانیان سیاسی دهه ۶۰است که از بیماریهای مختلف ازجمله خونریزی داخلی و بیماری قلبی رنج می برد و تاکنون دو بار سکته کرده است. وی در آذرماه۸۸, در حالیکه در بیمارستان بستری بود, دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. دستگاه قضاییه آخوندها او را به خاطر دیدار با فرزندش در اشرف به ۱۵ سال زندان محکوم کرد.
خانم کبری بنازاده امیرخیزی، که بر اثر شکنجه بینایی یک چشم خود را از دست داده، چشم دیگرش نیز به خاطر خودداری رژیم از رسیدگیهای درمانی به وی در آستانه نابینایی قرار دارد. وی در سال ۸۷ صرفأ به خاطر اینکه قصد سفر به اشرف برای دیدار بستگانش را داشت، دستگیر و به ۵سال حبس محکوم شد.
مقاومت ایران عموم مجامع و ارگانهای بین المللی به ویژه کمیسر عالی حقوق بشر و گزارشگران دستگیریهای خودسرانه، شکنجه و اعدام را به اقدامی عاجل برای توقف این احکام جنایت بار فرا می‌خواند.

دبیر خانه شورای ملی مقاومت ایران
۱۵ اردیبهشت۱۳۹۱(۴ مه ۲۰۱۲)

بیانیه کاربران اخراجی بالاترین به گزارشگران بدون مرز

آزادي عقيده و بيان حق هر انساني است و اين حق مستلزم آن است که کسي از داشتن عقايد خود بيم و نگراني نداشته باشد و در کسب و دريافت و انتشار اطلاعات و افکار به تمام وسايل ممکن بيان و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشد.

اعلاميه جهاني حقوق بشر- ماده 19

ممکن است آزادی یک فرد عادی متضمن آزادی دیگران نباشد امٌا آزادی نویسنده قطعاً متضمن آزادی دیگران است و به همین جهت وقتی نویسندگان یک جامعه آزاد نباشند مردم آن جامعه نیز آزاد نخواهند بود

همانگونه که اطلاع دارید وضعیت آزادی بیان و ابراز اندیشه و همچنین جریان و نشر آزاد اخبار و اطلاعات در فضای داخلی ایران آنچنان وخیم و نامساعد است که اینترنت و وبلاگنویسی و عضویت در سایت‌های اجتمایی برای ایرانیان به مهمترین ابزار نشر عقاید و همچنین انتشار و مبادله اخبار و اطلاعات مبدل گشته است. در ایران که به بزرگترین زندان روزنامه نگاران در خاورمیانه مبدل شده است بهای مطالبه حقوق انسانی بازداشت، شکنجه و اعدام است. و از طرفی سانسور در اینترنت و جلوگیری از دسترسی به اطلاعات آن هم در عصر انقلاب اطلاع رسانی نشان دهنده ترس و وحشت از آگاهی مردم است

با توجه به جو سانسور و عدم آزادی بیان در رسانه های عمومی ایران شبکه های اجتمایی مخصوصاً سایت بالاترین به سرعت به پلاتفرمی برای انعکاس اخبار و ابراز آزادانه نظرات شد و ما تعدادی از کاربران بالاترین در راستای کمک به نشر و آزادی بیان در این سایت فعالیت داشتیم ولی مدتی است که سایت بالاترین حساب کاربری نزدیک به 100 کاربر را به جرم نوشتن عقاید و یا به بهانه‌های واهی مثل ارسال تکراری لینک و یا گزارش نادرست در عرض چند روز بطور دائم مسدود کرده و کاربران را از این سایت اخراج کرد

اگر نوشتن وب‌لاگ و بیان آزاد افکار و عقاید و انتشار و انعکاس رویدادهای در بسیاری از نقاط جهان صلح آمیزترین شکل مبارزه سیاسی است پس چرا باید ما کاربران این چنین مورد سرکوب و سانسور این سایت که از آغاز ابزاری برای بیان آزاد و دفاع از آزادی بیان بود قرار بگیریم ؟

ما کاربران اخراجی بالاترین از مسئولین محترم سایت بالاترین خواهان رعایت مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر هستیم که در آن آزادی بیان به عنوان حق اولیه هر انسان خاطر نشان شده است و هم چنین خواهان بازگشایی بی قید و شرط حساب‌های کاربری مسدود شده هستیم

رونوشت
سایت بالاترین
سازمان گزارشگران بدون مرز

از کاربرانی که حساب کاربریشان در چند روز اخیر بسته شده است تقاضا داریم لینک صفحه شخصی خود را برایمان ارسال کنند
بعد از تکمیل اسامی این بیانیه با ترجمه به زبان انگلیسی برای نهادهای بین‌المللی دفاع از آزادی مطبوعات و حمایت از وبلاگ نویسان و همچنین به گزارشگران بدون مرز و خبرگزاری‌های معتبر ارسال خواهد شد

ایمیل

shahinsarkesh@yahoo.it

لیست حساب‌های مسدود شده

https://balatarin.com/users/poison
https://balatarin.com/users/omid12

https://balatarin.com/users/goochi

https://balatarin.com/users/mohdtehrani

https://balatarin.com/users/barandaz

https://balatarin.com/users/kambiz57

https://balatarin.com/users/iranupdate

https://balatarin.com/users/mamadfariba

https://balatarin.com/users/iranupdate

https://balatarin.com/users/avishan7

https://balatarin.com/users/mobareznastooh

https://balatarin.com/users/kahkashan

http://balatarin.com/users/baskervile
https://balatarin.com/users/samanjafari

ارسال

Dienstag, 1. Mai 2012

آمادگی پنجمين گروه از ساکنان اشرف برای انتقال به ليبرتی

به دنبال 10روز گفتگو و تبادل نامه ها و پيشنويس های متعدد، مجاهدان اشرف درخواست مشاور ويژه وزير خارجه آمريکا و نماينده ويژه دبيرکل ملل متحد برای انتقال پنجمين گروه ساکنان اشرف به ليبرتی را پذيرفتند.
اين توافق به دنبال دريافت سند ترتيبات افزوده انتقال به امضای مارتين کوبلر نماينده ويژه دبيرکل، نامه های نماينده ويژه و مشاور ويژه و کنفرانس های تلفنی شخصيتهای برجسته آمريکايی با وزارت خارجه اين کشور و پاسخهای مکتوب نماينده ويژه دبيرکل به نمايندگان اشرف درباره نيازمنديهای حياتی و الزامات حرکت پنجمين گروه از مجاهدان اشرف، صورت گرفت.

در سند ترتيبات افزوده انتقال تصريح شده است:
-ساکنان اشرف پس از ارائه ليست مالکيتهای منقول خود به دولت عراق، آنها را به يک محل امن در خارج از عراق می برند و يا فروش در داخل عراق را مورد بررسی قرار می دهند.
-تأمين کاميونها و تريليهای مورد نياز برای انتقال اجناس و اشياء مورد نياز از اشرف به ليبرتی، پس از بازرسی کامل آنها برعهده دولت عراق است.
-خودروهای خدماتی مورد نياز با توافق دولت عراق از اشرف به ليبرتی منتقل می شود
-تعداد محدودی از ساکنان در اشرف باقی می مانند تا زمانيکه موضوع انتقال يا فروش اموال حل و فصل شود
-مسئوليت دولت عراق است که خدمات پزشکی را برای ساکنان ليبرتی تأمين کند. پزشکان عراقی در مرکز پزشکی اين کمپ، بيماران را به بيمارستانهای عمومی و خصوصی و متخصصانی که بيمار انتخاب می کند، ارجاع می دهند.
- برای تأمين آب مخصوصاً در فصل تابستان، ساکنان کمپ ليبرتی منابع آب را با هزينه خودشان خريداری و توسط پيمانکاران منتقل و در مکانهای مناسب نصب می کنند. دولت عراق متعهد می شود سيستم آب را به شبکه آب شهر وصل کند.
به قرار اطلاع متعاقباً دولت عراق خواهان 800هزار دلار برای انجام اين کار شده و ساکنان اشرف با پرداخت اين مبلغ از محل فروش خودروها و اموال خود موافقت کردند.
-برای حل مشکل برق در دراز مدت، دولت عراق وصل برق ليبرتی به شبکه برق شهری را برعهده می گيرد.
به قرار اطلاع ساکنان اشرف برای پرداخت همه هزينه ها در اين مورد نيز اعلام آمادگی کردند.
-انتقال ژنراتورهای برق، وسايل آشپزخانه و طبخ غذا، يخچالها و دستگاههای تبريد و تجميد، تانکرهای آب و فاضلاب به تعداد لازم، در نشست با مديريت دولتی ليبرتی با حضور ناظران ملل متحد مورد گفتگو و توافق قرار می گيرد.
-ايجاد زمين بسکتبال و فوتبال، کاشتن درخت، حداقل فضای سبز، سايه بان برای بنگالها و سيمان کردن پياده روها برای بيماران و معلولان نيز در نشست با مديريت دولتی با حضور ناظران ملل متحد و ارائه نقشه ها و جزييات طرحها برای تصويب در حضور ناظران پذيرفته شده است.
-ساير نيازمنديهای انسانی با حضور ناظران ملل متحد با مديريت دولتی مورد بحث قرار خواهد گرفت.
دولت جمهوری عراق مسئوليت اجرای نکات فوق الذکر را بر عهده دارد. ملل متحد که در اين گفتگوها ميانجی می باشد کماکان نقش نظارت را به نحوی که در يادداشت تفاهم امضا شده با دولت عراق آمده است ايفا خواهد کرد.
اما دولت عراق انتقال جراثقال و ليفتراک از اشرف را در دست مجاهدين بسيار خطرناک می داند و از اين رو از پذيرفتن آن معذور است!
تنها استفاده از 3 عدد ليفتراک برای حمل و نصب ژنراتورها و منابع زير نظارت مأموران عراقی پذيرفته شده است تا مجاهدين نتوانند ديوارهای بلند سيمانی در اطراف زندان آزادی را در هم بکوبند

نماينده ويژه دبيرکل همچنين درخواست کرده است پس از امضای سند حاضر، انتقال به ليبرتی به طور هفتگی صورت پذيرد که البته در گرمای طاقت فرسا مطلقاً امکانپذير نيست.
در پی اعتراض شديد نمايندگان اشرف به نماينده ويژه دبيرکل در عراق به خاطر برخی از بندهای نامه او که نقض آشکار حقوق پناهجويان و بيانيه های پياپی کميساريای عالی پناهندگان در اين رابطه است، مارتين کوبلر در 24آوريل (5ارديبهشت) نوشت که از نارضايتی شديد نمايندگان اشرف مطلع شده و تلاش می کند نگرانيهای آنها را بار ديگر با دولت عراق در ميان بگذارد.
متعاقباً نماينده ويژه دبيرکل نتيجه کار خود را به شرح زير ارائه کرد:
-دولت عراق مصر است که کانتينرها و اموال اشرف را قبل از بار زدن به طور کامل بازرسی کند و من به دولت عراق اطلاع دادم که مطمئناً ساکنان اشرف هيچ گونه مخالفتی با اين امر ندارند.
-بنگالهای خاص بيماران و مجروحان فلج می تواند پس از بازرسی همراه با خودروهای ويژه آنها که دارای سکوهای هيدروليک است منتقل شود
-اجرای مواد و بندهای نامه 16مارس ۲۰۱۲ درباره عقب کشيدن پليس در ليبرتی مجدداً توسط سازمان ملل و مانيتورهای آن بررسی می شود
-دولت عراق متعهد است که تا زمان وصل ليبرتی به شبکه آب و برق، آب و برق کافی در اختيار ساکنان قرار بگيرد و من اعلام کردم که آنها هزينه ها را خودشان از درآمد ناشی از فروش اموالشان در اشرف خواهند پرداخت.
-دولت عراق حتی با انتقال 10 خودرو برای هر 400نفر که قبلاً ً توافق شده بود، موافق نيست و اگر در ليبرتی برای ترددات خودرو مورد احتياج است اينکار می تواند با اتوبوس و مينی بوس انجام گيرد.
-ژنراتورهايی که به طور قانونی به ساکنان اشرف تعلق دارند می تواند به ليبرتی منتقل شود تا وضعيت برق در فصل گرما بهبود پيدا کند.
-سازمان ملل فروش و يا انتقال اموال قانونی به خارج از عراق را پيگيری می کند.
نماينده ويژه دبيرکل در پايان درخواست می کند انتقال گروه پنجم به تعويق نيفتد چرا که دولت عراق بسيار در اين باره شتاب و تأکيد دارد.

در 8ارديبهشت (27آوريل) نماينده دبيرکل در نامه ديگری از رويکرد مثبت نمايندگان اشرف تشکر نموده و از تلاشهای رئيس جمهور برگزيده مقاومت ايران، خانم مريم رجوی برای متقاعد کردن ساکنان اشرف و برقرار نگه داشتن راه حل مسالمت آميز، قدردانی می کند و اطمينان می دهد که طرف مسئول برای جابه جايی در دولت عراق نيازهای انسان دوستانه را فهم می کند و همه خواسته های برحق و مشروع را به صورت صادقانه و جدی مورد بررسی قرار خواهد داد.
اما نمايندگان اشرف در پاسخهای خود اعتراض می کنند که آنچه را که آقای کوبلر می نويسد در صحنه عمل و در روی زمين اجرا و تبعيت نمی شود و انواع و اقسام اشکال تراشيها و سنگ اندازيها در کار است.
سرانجام مشاور ويژه وزير خارجه آمريکا وارد می شود و می نويسد به بسياری از نگرانيهای ساکنان از جمله خودروها و بنگالهای ويژه مجروحان و بيماران پرداخته شده و مجموعه يی از اسناد وجود دارد که حرکت پنجمين گروه را امکانپذير می کند: از جمله سند 16مارس در مورد امنيت و حفاظت، سند ترتيبات افزوده انتقال به تاريخ 21آوريل و ايميلهای 24 و 25 و 26آوريل نماينده ويژه دبيرکل.
علاوه بر اين وزير کلينتون که مسأله اشرف از اشتغالات دائمی اوست با کميسر عالی پناهندگان ملل متحد در ارتباط است تا انتقال به کشورهای ثالث هر چه زودتر جامه عمل بپوشد.
مقامات آمريکايی و ملل متحد همچنين خاطرنشان می کنند که پروژه اشرف و انتقال به ليبرتی و نظارت دائمی و انتقال به کشورهای ثالث امری است که برای کميساريا و يونامی هزينه های کلان ميليونی در بردارد که کشورهای مختلف بايد آن را طبق فراخوان دبيرکل ملل متحد عهده دار شوند.

از سوی ديگر نمايندگان اشرف به ملل متحد و مقامات آمريکايی اطلاع می دهند که خانم رجوی با تشکر از زحمات خانم کلينتون و رويکرد انسانی او، به واقع از رفتار غيرانسانی طرف عراقی به ويژه در مورد بيماران و مجروحان به ستوه آمده و خواهان اطمينانهای حياتی برای حرکت و انتقال آنهاست در غيراينصورت بدون تأمين حداقلهای حياتی به ويژه درباره بيماران پاراپلژی (paraplegy) که از کمر به پايين فلج هستند و بعضاً زرهيهای عراقی از روی آنها عبور کرده است، نمی توان جان و زندگی آنها را به بازی و گروگان گرفت.
متعاقباً سازمان ملل اطلاع می دهد که اتحاديه اروپا مبالغ سنگينی را برای امور مربوط به تعيين استاتو و مانيتورينگ اختصاص داده و ايالات متحده نيز در زمينه پذيرش افراد از ليبرتی، متعهد شده است که سهميه خود را به اجرا در آورد تا ساير کشورها هم تشويق شوند. از اين رو از ساکنان اشرف خواسته می شود که بارگيری پنجمين گروه را آغاز کنند.
زمان فعاليت هر چه بيشتر برای انتقال به کشورهای ثالث فرا رسيده و سازمان ملل مجدداً 3 ميليون دلار ديگر برای مسکن، امنيت و خدمات زيستی کارمندان و ناظران خود در پروژه اشرف بودجه تصويب کرده است.
از اين رو سازمان ملل خواهان تلاش برای متقاعد کردن ساکنان اشرف است.
نمايندگان اشرف در جواب خود با سپاسگزاری از تلاشهای ملل متحد و ايالات متحده تأکيد می کنند که خواهان حرکت گروه پنجم البته با تأمين حداقل نيازمنديهای انسانی هستند و منتظرند ببينند طرف عراقی در صحنه چه می کند.
اما ورود زرهيها به ليبرتی و اظهارات مشاور امنيت ملی مالکی در تلويزيون حکومتی عراق حيرت انگيز و غيرقابل قبول است در آنجا که می گويد: «آقای مارتين کوبلر مباحثات مفصلی با طرف عراقی و طرف ايرانی داشته تا الزامات اجرای تفاهمی را فراهم کند که بين او و عراق برای پايان دادن به حضور سازمان مجاهدين در خاک عراق مورد تفاهم قرار گرفته است».
از نظر ساکنان اشرف، در اين موضوع وارد کردن ديکتاتوری دينی حاکم بر ايران که خواهان نابود کردن اپوزيسيون خود است، برای ما و مردم ايران مرز سرخ است و ما به قوی ترين صورت آن را محکوم می کنيم
شورای ملی مقاومت ايران و ساکنان اشرف از ابتدا اعلام کرده اند که هرگونه وارد کردن رژيم ايران در اين موضوع غيرقابل قبول است.
نماينده دولت آمريکا پاسخ می دهد: «دولت من به حمايت از امنيت و رفتار انسانی با ساکنان اشرف و ليبرتی ادامه خواهد داد. شما بايد آگاه باشيد که ما بسياری از موضوعات نگرانی شما را با دولت عراق مطرح کرده ايم. دولت عراق نسبت به علاقمندی عميق ما در رابطه با اين که اين پروسه به صورت امن و انسانی طی شود آگاه است.
ما پيشرفت بسياری از دسامبر گذشته زمانی که برای اولين بار صحبت کرديم داشته ايم. دولت من نسبت به همکاری مجاهدين خلق تا اين لحظه آگاه است و آن را درک می کند. ما اين قدردانی را قبلاً ابراز کرده ايم و آماده ايم که مجدداً هم ابراز کنيم. ما اميدواريم ساکنان اشرف حمايتی را که از جانب شما برای به راه افتادن پنجمين گروه مورد نياز است دريافت کنند».

شايان يادآوری است که نماينده دولت آمريکا در اول ارديبهشت نيز خاطرنشان کرده بود که برخوردهای سازنده مجاهدين خلق که ما را به رغم سختيهای مشخص به اين جا رسانده است، شايسته قدردانی است. از اين رو ما باز هم خواهان استمرار رويکرد سازنده هستيم در عين اين که شما حق داريد که می گوييد که سندها همه درخواستهای ساکنان اشرف را شامل نمی شود. اما به دنبال يک راه حل صلح آميز و بادوام در خارج از عراق هستيم و اميدواريم همکاری شما در انتقال گروه های بعدی هم ادامه يابد.
همزمان نماينده ويژه دبيرکل نيز در اول ارديبهشت تأکيد کرده بود که ساکنان اشرف و ليبرتی از حمايت کامل او در مقولات انسان دوستانه برخوردارند.

به قرار اطلاع پس از همه بحث و گفتگوها و نامه نگاريها و توافقاتی که 10روز بطول انجاميد، از صبح امروز يکشنبه 10ارديبهشت بازرسی و بارگيری اموال پنجمين گروه ساکنان اشرف برای انتقال به ليبرتی آغاز شده است.
از سوی ديگر حقوقدانان و وکلای اشرف و هموطنانمان با ياران اشرف نشان که بيش از يک سال است در ژنو و در برابر وزارت خارجه و کاخ سفيد در واشينگتن در تحصن به سر می برند از دبيرکل و کميساريای عالی پناهندگان ملل متحد و يونامی خواسته اند به وضعيت نامعين حقوقی ليبرتی که تحت عنوان ”محل موقت ترانزيت“ از جانب فاشيسم دينی حاکم بر ايران به دولت عراق تحميل شده و معلوم نيست زندان است يا کمپ پناهندگی، خاتمه بدهند و طبق قوانين و کنوانسيونهای بين المللی و حقوق پناهندگی، هم چنان که در 6دسامبر ۲۰۱۱ در شورای امنيت از سوی نماينده ويژه دبيرکل اعلام شد، عاری از هرگونه ابهام و دوگانگی و تناقض، ليبرتی را کمپ پناهندگی و تحت قوانين شناخته شده مربوط به پناهندگان سياسی اعلام کنند.