فراخوان برای جلوگیری از اعدام زندانیان سیاسی و توقف فشار علیه خانواده های مجاهدین

تشدید فشار بر خانواده مجاهدان اشرف در زندان و تأیید حکم اعدام دو هوادار مجاهدین
 توسط دیوان عالی رژیم
• فراخوان برای جلوگیری از اعدام زندانیان سیاسی و توقف فشار علیه خانواده های مجاهدین

دیوان عالی آخوندها حکم اعدام زندانی سیاسی غلامرضا خسروی سوادجانی، ۴۷ساله را به خاطر کمک مالی به مجاهدین و به اتهام آخوندساخته «محاربه»، تأیید کرد. آقای خسروی، در دهه ۶۰ به خاطر هواداری از مجاهدین متحمل ۵سال حبس در زندانهای قرون وسطایی رژیم در کازرون شد. وی بار دیگر در سال ۸۶ در رفسنجان بازداشت و به شش سال حبس محکوم گردید. در سال۸۹، دژخیمان با انتقال وی به اوین، او را به خاطر کمک مالی به مجاهدین دوباره محاکمه و به اعدام محکوم کردند. آقای خسروی بیش از ۴۰ماه را در سلولهای انفرادی به سر برده است.
در همین حال، حکم اعدام زندانی سیاسی آقای عبدالرضا قنبری،۴۵ساله، به خاطر ارتباط با مجاهدین توسط دیوان عالی آخوندها تأیید شده است. اقای قنبری استاد دانشگاه، اولین بار در سال ۸۶ به خاطر هواداری از مجاهدین دستگیر و به همین خاطر از دانشگاه اخراج شد. وی پس از آزادی از زندان به معلمی در پاکدشت (ورامین) پرداخت. در روز ششم دیماه ۸۸، در روز قیام عاشورا بار دیگر دستگیر شد و به اتهام ارتباط با مجاهدین به «محاربه» و اعدام محکوم شد
رژیم آخوندها همچنین فشارهای ضد انسانی خود را بر خانواده های مجاهدان اشرف در زندانهای ایران تشدید کرده است.
دژخیمان اوین برای زجرکش کردن علی معزی ۶۳ساله، از هرگونه رسیدگی درمانی به او که به سرطان، نارسایی کلیه و آرتروز شدید گردن مبتلاست جلوگیری می کنند. او از زندانیان سیاسی دهه۶۰ است که به علت دیدار با دو فرزندش در اشرف در آبان ۸۷ در تهران دستگیر شد. وی برای سومین بار در ۲۵ خرداد ۹۰ در حالیکه تنها چند روز از عمل جراحیش می گذشت و وضعیت وخیمی داشت، بازداشت شد و به انفرادی بند ۲۰۹ اوین منتقل گردید. علت دستگیری او شرکت در مراسم خاکسپاری محسن دگمه چی، از زندانیان مجاهدخلق بود که براثر محرومیت از مداوا، در زندان زجرکش شد،
ماشاء الله حائری، ۶۱ساله، از بستگان مجاهدان اشرف که برای درمان بیماریهایش در بیمارستان خارج از زندان بستری بود، به همراه همسرش باردیگر دستگیر و به بند ۲۰۹ اوین منتقل شده است. او از زندانیان سیاسی دهه ۶۰است که از بیماریهای مختلف ازجمله خونریزی داخلی و بیماری قلبی رنج می برد و تاکنون دو بار سکته کرده است. وی در آذرماه۸۸, در حالیکه در بیمارستان بستری بود, دستگیر و به زندان اوین منتقل شد. دستگاه قضاییه آخوندها او را به خاطر دیدار با فرزندش در اشرف به ۱۵ سال زندان محکوم کرد.
خانم کبری بنازاده امیرخیزی، که بر اثر شکنجه بینایی یک چشم خود را از دست داده، چشم دیگرش نیز به خاطر خودداری رژیم از رسیدگیهای درمانی به وی در آستانه نابینایی قرار دارد. وی در سال ۸۷ صرفأ به خاطر اینکه قصد سفر به اشرف برای دیدار بستگانش را داشت، دستگیر و به ۵سال حبس محکوم شد.
مقاومت ایران عموم مجامع و ارگانهای بین المللی به ویژه کمیسر عالی حقوق بشر و گزارشگران دستگیریهای خودسرانه، شکنجه و اعدام را به اقدامی عاجل برای توقف این احکام جنایت بار فرا می‌خواند.

دبیر خانه شورای ملی مقاومت ایران
۱۵ اردیبهشت۱۳۹۱(۴ مه ۲۰۱۲)

بیانیه کاربران اخراجی بالاترین به گزارشگران بدون مرز

 

 

 

 بیانیه کاربران اخراجی بالاترین به گزارشگران بدون مرز 

 

 

آزادي عقيده و بيان حق هر انساني است و اين حق مستلزم آن است که کسي از داشتن عقايد خود بيم و نگراني نداشته باشد و در کسب و دريافت و انتشار اطلاعات و افکار به تمام وسايل ممکن بيان و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشد.

اعلاميه جهاني حقوق بشر- ماده 19

ممکن است آزادی یک فرد عادی متضمن آزادی دیگران نباشد امٌا آزادی نویسنده قطعاً متضمن آزادی دیگران است و به همین جهت وقتی نویسندگان یک جامعه آزاد نباشند مردم آن جامعه نیز آزاد نخواهند بود

همانگونه که اطلاع دارید وضعیت آزادی بیان و ابراز اندیشه و همچنین جریان و نشر آزاد اخبار و اطلاعات در فضای داخلی ایران آنچنان وخیم و نامساعد است که اینترنت و وبلاگنویسی و عضویت در سایت‌های اجتمایی برای ایرانیان به مهمترین ابزار نشر عقاید و همچنین انتشار و مبادله اخبار و اطلاعات مبدل گشته است. در ایران که به بزرگترین زندان روزنامه نگاران در خاورمیانه مبدل شده است بهای مطالبه حقوق انسانی بازداشت، شکنجه و اعدام است. و از طرفی سانسور در اینترنت و جلوگیری از دسترسی به اطلاعات آن هم در عصر انقلاب اطلاع رسانی نشان دهنده ترس و وحشت از آگاهی مردم است

با توجه به جو سانسور و عدم آزادی بیان در رسانه های عمومی ایران شبکه های اجتمایی مخصوصاً سایت بالاترین به سرعت به پلاتفرمی برای انعکاس اخبار و ابراز آزادانه نظرات شد و ما تعدادی از کاربران بالاترین در راستای کمک به نشر و آزادی بیان در این سایت فعالیت داشتیم ولی مدتی است که سایت بالاترین حساب کاربری نزدیک به 100 کاربر را به جرم نوشتن عقاید و یا به بهانه‌های واهی مثل ارسال تکراری لینک و یا گزارش نادرست در عرض چند روز بطور دائم مسدود کرده و کاربران را از این سایت اخراج کرد

اگر نوشتن وب‌لاگ و بیان آزاد افکار و عقاید و انتشار و انعکاس رویدادهای در بسیاری از نقاط جهان صلح آمیزترین شکل مبارزه سیاسی است پس چرا باید ما کاربران این چنین مورد سرکوب و سانسور این سایت که از آغاز ابزاری برای بیان آزاد و دفاع از آزادی بیان بود قرار بگیریم ؟

ما کاربران اخراجی بالاترین از مسئولین محترم سایت بالاترین خواهان رعایت مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر هستیم که در آن آزادی بیان به عنوان حق اولیه هر انسان خاطر نشان شده است و هم چنین خواهان بازگشایی بی قید و شرط حساب‌های کاربری مسدود شده هستیم

رونوشت
سایت بالاترین
سازمان گزارشگران بدون مرز

از کاربرانی که حساب کاربریشان در چند روز اخیر بسته شده است تقاضا داریم لینک صفحه شخصی خود را برایمان ارسال کنند
بعد از تکمیل اسامی این بیانیه با ترجمه به زبان انگلیسی برای نهادهای بین‌المللی دفاع از آزادی مطبوعات و حمایت از وبلاگ نویسان و همچنین به گزارشگران بدون مرز و خبرگزاری‌های معتبر ارسال خواهد شد

ایمیل

shahinsarkesh@yahoo.it

لیست حساب‌های مسدود شده

https://balatarin.com/users/golbaz
https://balatarin.com/users/kimia128
https://balatarin.com/users/farzad652
https://balatarin.com/users/setare120
https://balatarin.com/users/nodictator
https://balatarin.com/users/abadan54
https://balatarin.com/users/ahmad-l
https://balatarin.com/users/banoyeirani
https://balatarin.com/users/salarralas
https://balatarin.com/users/etehad10
https://balatarin.com/users/shabgir1001
https://balatarin.com/users/shabavaz
https://balatarin.com/users/sale_azadi
https://balatarin.com/users/ghiyam
https://balatarin.com/users/shabnamh
https://balatarin.com/users/qmarth
https://balatarin.com/users/m.emami
https://balatarin.com/users/zugerberg
https://balatarin.com/users/shahsavar97
https://balatarin.com/users/parishan
https://balatarin.com/users/iranpak
https://balatarin.com/users/amirfarid
https://balatarin.com/users/h8257
https://balatarin.com/users/vatandoste
https://balatarin.com/users/iranazad2020
https://balatarin.com/users/kahkashan
https://balatarin.com/users/che_guevara
https://balatarin.com/users/saeedi
https://balatarin.com/users/zzab
https://balatarin.com/users/moavenian
https://balatarin.com/users/fereshteh44
https://balatarin.com/users/khodabandeh
https://balatarin.com/users/khorosh
https://balatarin.com/users/payam30
https://balatarin.com/users/fetnegar
https://balatarin.com/users/siavash5
https://balatarin.com/users/bahman50
https://balatarin.com/users/kashef_62
https://balatarin.com/users/azadi1390
https://balatarin.com/users/manocher
https://balatarin.com/users/setigh
https://balatarin.com/users/zeynab
https://balatarin.com/users/amytis
https://balatarin.com/users/melisa46
https://balatarin.com/users/melika_raha
https://balatarin.com/users/alinekooi
https://balatarin.com/users/khoroush
https://balatarin.com/users/shabgard1001
https://balatarin.com/users/zuger
https://balatarin.com/users/koohmostofi
https://balatarin.com/users/ali333
https://balatarin.com/users/mearaj
https://balatarin.com/users/gab47
https://balatarin.com/users/nancy_1347
https://balatarin.com/users/pirozi2012
https://balatarin.com/users/shayan21
https://balatarin.com/users/kamangir2000
https://balatarin.com/users/zede-velayat
https://balatarin.com/users/farugh
https://balatarin.com/users/adhrdi
https://balatarin.com/users/paria_shamlu
https://balatarin.com/users/shureshgar
https://balatarin.com/users/song
https://balatarin.com/users/abidar
https://balatarin.com/users/fardayeiran
https://balatarin.com/users/naseema
https://balatarin.com/users/azadjoo
https://balatarin.com/users/peymaneh
https://balatarin.com/users/bahram62
https://balatarin.com/users/fardin2006
https://balatarin.com/users/n1na67
https://balatarin.com/users/salehi47
https://balatarin.com/users/mohhag
https://balatarin.com/users/safamoeini
https://balatarin.com/users/aftabmah
https://balatarin.com/users/zanazad
https://balatarin.com/users/robatkrimi
https://balatarin.com/users/polizei
https://balatarin.com/users/zalilmordeh
https://balatarin.com/users/l_lrm
https://balatarin.com/users/b-roshan

https://balatarin.com/users/poison
https://balatarin.com/users/omid12

https://balatarin.com/users/goochi

https://balatarin.com/users/mohdtehrani

https://balatarin.com/users/barandaz

https://balatarin.com/users/kambiz57

https://balatarin.com/users/iranupdate

https://balatarin.com/users/mamadfariba

https://balatarin.com/users/iranupdate

https://balatarin.com/users/avishan7

https://balatarin.com/users/mobareznastooh

https://balatarin.com/users/kahkashan

http://balatarin.com/users/baskervile
https://balatarin.com/users/samanjafari

ارسال

آمادگی پنجمين گروه از ساکنان اشرف برای انتقال به ليبرتی

آمادگی پنجمين گروه از ساکنان اشرف برای انتقال به ليبرتی

به دنبال 10روز گفتگو و تبادل نامه ها و پيشنويس های متعدد، مجاهدان اشرف درخواست مشاور ويژه وزير خارجه آمريکا و نماينده ويژه دبيرکل ملل متحد برای انتقال پنجمين گروه ساکنان اشرف به ليبرتی را پذيرفتند.
اين توافق به دنبال دريافت سند ترتيبات افزوده انتقال به امضای مارتين کوبلر نماينده ويژه دبيرکل، نامه های نماينده ويژه و مشاور ويژه و کنفرانس های تلفنی شخصيتهای برجسته آمريکايی با وزارت خارجه اين کشور و پاسخهای مکتوب نماينده ويژه دبيرکل به نمايندگان اشرف درباره نيازمنديهای حياتی و الزامات حرکت پنجمين گروه از مجاهدان اشرف، صورت گرفت.

در سند ترتيبات افزوده انتقال تصريح شده است:
-ساکنان اشرف پس از ارائه ليست مالکيتهای منقول خود به دولت عراق، آنها را به يک محل امن در خارج از عراق می برند و يا فروش در داخل عراق را مورد بررسی قرار می دهند.
-تأمين کاميونها و تريليهای مورد نياز برای انتقال اجناس و اشياء مورد نياز از اشرف به ليبرتی، پس از بازرسی کامل آنها برعهده دولت عراق است.
-خودروهای خدماتی مورد نياز با توافق دولت عراق از اشرف به ليبرتی منتقل می شود
-تعداد محدودی از ساکنان در اشرف باقی می مانند تا زمانيکه موضوع انتقال يا فروش اموال حل و فصل شود
-مسئوليت دولت عراق است که خدمات پزشکی را برای ساکنان ليبرتی تأمين کند. پزشکان عراقی در مرکز پزشکی اين کمپ، بيماران را به بيمارستانهای عمومی و خصوصی و متخصصانی که بيمار انتخاب می کند، ارجاع می دهند.
- برای تأمين آب مخصوصاً در فصل تابستان، ساکنان کمپ ليبرتی منابع آب را با هزينه خودشان خريداری و توسط پيمانکاران منتقل و در مکانهای مناسب نصب می کنند. دولت عراق متعهد می شود سيستم آب را به شبکه آب شهر وصل کند.
به قرار اطلاع متعاقباً دولت عراق خواهان 800هزار دلار برای انجام اين کار شده و ساکنان اشرف با پرداخت اين مبلغ از محل فروش خودروها و اموال خود موافقت کردند.
-برای حل مشکل برق در دراز مدت، دولت عراق وصل برق ليبرتی به شبکه برق شهری را برعهده می گيرد.
به قرار اطلاع ساکنان اشرف برای پرداخت همه هزينه ها در اين مورد نيز اعلام آمادگی کردند.
-انتقال ژنراتورهای برق، وسايل آشپزخانه و طبخ غذا، يخچالها و دستگاههای تبريد و تجميد، تانکرهای آب و فاضلاب به تعداد لازم، در نشست با مديريت دولتی ليبرتی با حضور ناظران ملل متحد مورد گفتگو و توافق قرار می گيرد.
-ايجاد زمين بسکتبال و فوتبال، کاشتن درخت، حداقل فضای سبز، سايه بان برای بنگالها و سيمان کردن پياده روها برای بيماران و معلولان نيز در نشست با مديريت دولتی با حضور ناظران ملل متحد و ارائه نقشه ها و جزييات طرحها برای تصويب در حضور ناظران پذيرفته شده است.
-ساير نيازمنديهای انسانی با حضور ناظران ملل متحد با مديريت دولتی مورد بحث قرار خواهد گرفت.
دولت جمهوری عراق مسئوليت اجرای نکات فوق الذکر را بر عهده دارد. ملل متحد که در اين گفتگوها ميانجی می باشد کماکان نقش نظارت را به نحوی که در يادداشت تفاهم امضا شده با دولت عراق آمده است ايفا خواهد کرد.
اما دولت عراق انتقال جراثقال و ليفتراک از اشرف را در دست مجاهدين بسيار خطرناک می داند و از اين رو از پذيرفتن آن معذور است!
تنها استفاده از 3 عدد ليفتراک برای حمل و نصب ژنراتورها و منابع زير نظارت مأموران عراقی پذيرفته شده است تا مجاهدين نتوانند ديوارهای بلند سيمانی در اطراف زندان آزادی را در هم بکوبند

نماينده ويژه دبيرکل همچنين درخواست کرده است پس از امضای سند حاضر، انتقال به ليبرتی به طور هفتگی صورت پذيرد که البته در گرمای طاقت فرسا مطلقاً امکانپذير نيست.
در پی اعتراض شديد نمايندگان اشرف به نماينده ويژه دبيرکل در عراق به خاطر برخی از بندهای نامه او که نقض آشکار حقوق پناهجويان و بيانيه های پياپی کميساريای عالی پناهندگان در اين رابطه است، مارتين کوبلر در 24آوريل (5ارديبهشت) نوشت که از نارضايتی شديد نمايندگان اشرف مطلع شده و تلاش می کند نگرانيهای آنها را بار ديگر با دولت عراق در ميان بگذارد.
متعاقباً نماينده ويژه دبيرکل نتيجه کار خود را به شرح زير ارائه کرد:
-دولت عراق مصر است که کانتينرها و اموال اشرف را قبل از بار زدن به طور کامل بازرسی کند و من به دولت عراق اطلاع دادم که مطمئناً ساکنان اشرف هيچ گونه مخالفتی با اين امر ندارند.
-بنگالهای خاص بيماران و مجروحان فلج می تواند پس از بازرسی همراه با خودروهای ويژه آنها که دارای سکوهای هيدروليک است منتقل شود
-اجرای مواد و بندهای نامه 16مارس ۲۰۱۲ درباره عقب کشيدن پليس در ليبرتی مجدداً توسط سازمان ملل و مانيتورهای آن بررسی می شود
-دولت عراق متعهد است که تا زمان وصل ليبرتی به شبکه آب و برق، آب و برق کافی در اختيار ساکنان قرار بگيرد و من اعلام کردم که آنها هزينه ها را خودشان از درآمد ناشی از فروش اموالشان در اشرف خواهند پرداخت.
-دولت عراق حتی با انتقال 10 خودرو برای هر 400نفر که قبلاً ً توافق شده بود، موافق نيست و اگر در ليبرتی برای ترددات خودرو مورد احتياج است اينکار می تواند با اتوبوس و مينی بوس انجام گيرد.
-ژنراتورهايی که به طور قانونی به ساکنان اشرف تعلق دارند می تواند به ليبرتی منتقل شود تا وضعيت برق در فصل گرما بهبود پيدا کند.
-سازمان ملل فروش و يا انتقال اموال قانونی به خارج از عراق را پيگيری می کند.
نماينده ويژه دبيرکل در پايان درخواست می کند انتقال گروه پنجم به تعويق نيفتد چرا که دولت عراق بسيار در اين باره شتاب و تأکيد دارد.

در 8ارديبهشت (27آوريل) نماينده دبيرکل در نامه ديگری از رويکرد مثبت نمايندگان اشرف تشکر نموده و از تلاشهای رئيس جمهور برگزيده مقاومت ايران، خانم مريم رجوی برای متقاعد کردن ساکنان اشرف و برقرار نگه داشتن راه حل مسالمت آميز، قدردانی می کند و اطمينان می دهد که طرف مسئول برای جابه جايی در دولت عراق نيازهای انسان دوستانه را فهم می کند و همه خواسته های برحق و مشروع را به صورت صادقانه و جدی مورد بررسی قرار خواهد داد.
اما نمايندگان اشرف در پاسخهای خود اعتراض می کنند که آنچه را که آقای کوبلر می نويسد در صحنه عمل و در روی زمين اجرا و تبعيت نمی شود و انواع و اقسام اشکال تراشيها و سنگ اندازيها در کار است.
سرانجام مشاور ويژه وزير خارجه آمريکا وارد می شود و می نويسد به بسياری از نگرانيهای ساکنان از جمله خودروها و بنگالهای ويژه مجروحان و بيماران پرداخته شده و مجموعه يی از اسناد وجود دارد که حرکت پنجمين گروه را امکانپذير می کند: از جمله سند 16مارس در مورد امنيت و حفاظت، سند ترتيبات افزوده انتقال به تاريخ 21آوريل و ايميلهای 24 و 25 و 26آوريل نماينده ويژه دبيرکل.
علاوه بر اين وزير کلينتون که مسأله اشرف از اشتغالات دائمی اوست با کميسر عالی پناهندگان ملل متحد در ارتباط است تا انتقال به کشورهای ثالث هر چه زودتر جامه عمل بپوشد.
مقامات آمريکايی و ملل متحد همچنين خاطرنشان می کنند که پروژه اشرف و انتقال به ليبرتی و نظارت دائمی و انتقال به کشورهای ثالث امری است که برای کميساريا و يونامی هزينه های کلان ميليونی در بردارد که کشورهای مختلف بايد آن را طبق فراخوان دبيرکل ملل متحد عهده دار شوند.

از سوی ديگر نمايندگان اشرف به ملل متحد و مقامات آمريکايی اطلاع می دهند که خانم رجوی با تشکر از زحمات خانم کلينتون و رويکرد انسانی او، به واقع از رفتار غيرانسانی طرف عراقی به ويژه در مورد بيماران و مجروحان به ستوه آمده و خواهان اطمينانهای حياتی برای حرکت و انتقال آنهاست در غيراينصورت بدون تأمين حداقلهای حياتی به ويژه درباره بيماران پاراپلژی (paraplegy) که از کمر به پايين فلج هستند و بعضاً زرهيهای عراقی از روی آنها عبور کرده است، نمی توان جان و زندگی آنها را به بازی و گروگان گرفت.
متعاقباً سازمان ملل اطلاع می دهد که اتحاديه اروپا مبالغ سنگينی را برای امور مربوط به تعيين استاتو و مانيتورينگ اختصاص داده و ايالات متحده نيز در زمينه پذيرش افراد از ليبرتی، متعهد شده است که سهميه خود را به اجرا در آورد تا ساير کشورها هم تشويق شوند. از اين رو از ساکنان اشرف خواسته می شود که بارگيری پنجمين گروه را آغاز کنند.
زمان فعاليت هر چه بيشتر برای انتقال به کشورهای ثالث فرا رسيده و سازمان ملل مجدداً 3 ميليون دلار ديگر برای مسکن، امنيت و خدمات زيستی کارمندان و ناظران خود در پروژه اشرف بودجه تصويب کرده است.
از اين رو سازمان ملل خواهان تلاش برای متقاعد کردن ساکنان اشرف است.
نمايندگان اشرف در جواب خود با سپاسگزاری از تلاشهای ملل متحد و ايالات متحده تأکيد می کنند که خواهان حرکت گروه پنجم البته با تأمين حداقل نيازمنديهای انسانی هستند و منتظرند ببينند طرف عراقی در صحنه چه می کند.
اما ورود زرهيها به ليبرتی و اظهارات مشاور امنيت ملی مالکی در تلويزيون حکومتی عراق حيرت انگيز و غيرقابل قبول است در آنجا که می گويد: «آقای مارتين کوبلر مباحثات مفصلی با طرف عراقی و طرف ايرانی داشته تا الزامات اجرای تفاهمی را فراهم کند که بين او و عراق برای پايان دادن به حضور سازمان مجاهدين در خاک عراق مورد تفاهم قرار گرفته است».
از نظر ساکنان اشرف، در اين موضوع وارد کردن ديکتاتوری دينی حاکم بر ايران که خواهان نابود کردن اپوزيسيون خود است، برای ما و مردم ايران مرز سرخ است و ما به قوی ترين صورت آن را محکوم می کنيم
شورای ملی مقاومت ايران و ساکنان اشرف از ابتدا اعلام کرده اند که هرگونه وارد کردن رژيم ايران در اين موضوع غيرقابل قبول است.
نماينده دولت آمريکا پاسخ می دهد: «دولت من به حمايت از امنيت و رفتار انسانی با ساکنان اشرف و ليبرتی ادامه خواهد داد. شما بايد آگاه باشيد که ما بسياری از موضوعات نگرانی شما را با دولت عراق مطرح کرده ايم. دولت عراق نسبت به علاقمندی عميق ما در رابطه با اين که اين پروسه به صورت امن و انسانی طی شود آگاه است.
ما پيشرفت بسياری از دسامبر گذشته زمانی که برای اولين بار صحبت کرديم داشته ايم. دولت من نسبت به همکاری مجاهدين خلق تا اين لحظه آگاه است و آن را درک می کند. ما اين قدردانی را قبلاً ابراز کرده ايم و آماده ايم که مجدداً هم ابراز کنيم. ما اميدواريم ساکنان اشرف حمايتی را که از جانب شما برای به راه افتادن پنجمين گروه مورد نياز است دريافت کنند».

شايان يادآوری است که نماينده دولت آمريکا در اول ارديبهشت نيز خاطرنشان کرده بود که برخوردهای سازنده مجاهدين خلق که ما را به رغم سختيهای مشخص به اين جا رسانده است، شايسته قدردانی است. از اين رو ما باز هم خواهان استمرار رويکرد سازنده هستيم در عين اين که شما حق داريد که می گوييد که سندها همه درخواستهای ساکنان اشرف را شامل نمی شود. اما به دنبال يک راه حل صلح آميز و بادوام در خارج از عراق هستيم و اميدواريم همکاری شما در انتقال گروه های بعدی هم ادامه يابد.
همزمان نماينده ويژه دبيرکل نيز در اول ارديبهشت تأکيد کرده بود که ساکنان اشرف و ليبرتی از حمايت کامل او در مقولات انسان دوستانه برخوردارند.

به قرار اطلاع پس از همه بحث و گفتگوها و نامه نگاريها و توافقاتی که 10روز بطول انجاميد، از صبح امروز يکشنبه 10ارديبهشت بازرسی و بارگيری اموال پنجمين گروه ساکنان اشرف برای انتقال به ليبرتی آغاز شده است.
از سوی ديگر حقوقدانان و وکلای اشرف و هموطنانمان با ياران اشرف نشان که بيش از يک سال است در ژنو و در برابر وزارت خارجه و کاخ سفيد در واشينگتن در تحصن به سر می برند از دبيرکل و کميساريای عالی پناهندگان ملل متحد و يونامی خواسته اند به وضعيت نامعين حقوقی ليبرتی که تحت عنوان ”محل موقت ترانزيت“ از جانب فاشيسم دينی حاکم بر ايران به دولت عراق تحميل شده و معلوم نيست زندان است يا کمپ پناهندگی، خاتمه بدهند و طبق قوانين و کنوانسيونهای بين المللی و حقوق پناهندگی، هم چنان که در 6دسامبر ۲۰۱۱ در شورای امنيت از سوی نماينده ويژه دبيرکل اعلام شد، عاری از هرگونه ابهام و دوگانگی و تناقض، ليبرتی را کمپ پناهندگی و تحت قوانين شناخته شده مربوط به پناهندگان سياسی اعلام کنند.

نظرخواهي به سبك «وي. اُ. اي» و «بي. بي. سي»

نظرخواهي به سبك

«وي. اُ. اي» و «بي. بي. سي»

                                                                                           

  دكترمنوچهر هزارخاني

يك بنگاه سخن پراكني معروف، كه من براي تظاهر به بي طرفي نامش را ذكر نمي كنم، در صدر اخبار (ضبط شده) روز جمعه اش (10فوريه) گفت كه دو مقام ارشد دولتي آمريكا كه نخواستند نامشان فاش شود، به شبكه تلويزيوني ان.بي.سي گفته اند كه ترور دانشمندان ايراني با حمايت و طراحي موساد و توسط سازمان مجاهدين خلق اجرا مي شود، يكي از آنها گفته تمام پيش فرضهاي قبلي درباره نقش اين سازمان در ترورها درست است. كليه مقاماتي كه با ان.بي.سي صحبت كرده اند، نقش آمريكا را نفي كرده اند. مقام هاي انتظامي آمريكايي به ان.بي.سي گفته اند كه سازمان مجاهدين خلق در سال 1994 با رمزي يوسف، طراح بمب گذاري سال 94 برجهاي مركز تجارت جهاني ائتلافي تشكيل داده اند و در ژوئن همان سال رمزي يوسف يك بمب 5 كيلويي در اختيار سازمان مجاهدين قرار داده و آنها اين بمب را در حرم امام رضا منفجر كرده اند…

خبر نقل شده توسط آن بنگاه هم از اين مفصل تر است و هم خنده دارتر. اما براي اين كه مضحك بودنش جدي بودن اين ”نظرخواهي“ را تحت الشعاع قرار ندهد، به ذكر نكات عمده اش بسنده كردم.

حالا، شما فكر مي كنيد چرا آمريكاييها اين ”خبر“ را بيرون داده اند:

1 ـ براي اين كه به آن عده از شخصيتهاي مشهور ولي غير دولتي آمريكايي كه براي دفاع از حقوق اشرفيها در همه كنفرانسهاي بين المللي در كنار مجاهدين هستند و بر مسئوليت دولت خودشان در اين ماجرا انگشت ميگذارند، بفهمانند كه هيأت حاكمه از رفتار آنها ناراضي است، زيرا بيم آن مي رود كه در صورت ادامه اين رفتار و آن سخنراني هاي آتشين، موضوع سازمان مجاهدين و قرارگاه اشرف به يك مسأله انتخاباتي آمريكا مبدل شود.

2 ـ براي اين كه به مجاهدين اخطار كنند كه بايد آشي را كه مالكي و كوبلر برايشان پخته اند، تا ته سر بكشند، چون چنين است خواست ارباب بي مروت دنيا.

3 ـ به سانديس خوران آمريكايي تبار و ايراني تبارشان، براي لجن مال كردن مجاهدين چراغ سبز نشان بدهند.

4 ـ همه اينها با هم

بعد هم بگويند به نظر شما چرا آن بنگاه سخن پراكني ”سرخط خبرهايش را با اين خبر“ شروع كرد:

1 ـ براي اين كه در آستانه سالروز انقلاب شكوهمند اسلامي، خطبه اول نماز جمعه را قبل از آخوندها بخواند

2 ـ براي اين كه انتقادات آبكي اش را به حكومت آخوندها از بابت مزاحمتهايي كه براي خانواده كارمندان آن بنگاه در ايران ايجاد كرده اند، با تهمت زدن به مجاهدين ”بالانس“ كند.

3 ـ براي تحكيم وحدت حوزه و بنگاه، كه از زمانهاي گذشته به رغم تمام فراز و نشيبها ادامه داشته و در عصر سلطنت آخوندي هم اساساً مجاهدين پرداخت كننده بهاي اين همزيستي بوده اند.

4 ـ هيچ كدام. فقط براي پاسخگويي به مسئوليت اطلاع رساني؛ براي اين كه خبر مهم، درست، موثق و از صافي رد شده، كه از ترس تروريستها كسي جرات پخش آن را ندارد، به اطلاع مردم دنيا برسد!

کنفرانس برلین.حفاظت بین المللی از اشرف.8دیماه 1390

کنفرانس برلین.حفاظت  بین المللی از اشرف.8دیماه 1390

کنفرانس برلين برای حفاظت از ساکنان اشرف 8دي90

کنفرانس در برلين، حفاظت بين المللی برای ساکنان شهر اشرف و مشارکت آلمان در راه حل انساندوستانه

درتاريخ ۲۸ژانويه۲۰۱۲ (۸بهمن۱۳۹۰) کنفرانسی در برلين با حضور شخصيتهای سياسی و حقوقی اروپايی و آمريکايی برگزار شد. رئيس جمهور برگزيده مقاومت طی يك پيام ويديويى برای اين كنفرانس، خواستار دخالت مجامع بين المللی برای حفاظت از ساکنان اشرف شد. ذيلاً گزارش قسمت اول اين كنفرانس ميايد:

اوتو برنهارد، عضو هيأت رئيسه بنياد کنراد آدنائر و عضو هيأت رئيسه گروه پارلمانی حزب دموکرات مسيحی (۱۹۹۸ ـ ۲۰۰۹) :
سلام ايران، سلام اشرف،
به نام «کميته همبستگی آلمانی برای ايرانی آزاد» در گردهمايی امروزمان در پايتخت آلمان، برلين، به شما درود می فرستم. خوشوقتم که به دعوت ما اين چنين پاسخ گفته ايد. در ابتدا مايلم به مهمانانی درود بفرستم که ابراز آمادگی کرده اند با شما سخن بگويند.
درود می فرستم به خانم پرفسور ريتا زوسموت، رئيس سابق پارلمان آلمان، درود می فرستم به لوئيس فری، رئيس طولانی مدت اف.بی.آی، خوشآمد می گويم به گونتر فرهوگن، رئيس پر سابقه کميسيون اروپا، درود و خوش آمد ويژه من به مردی است که همه شما به خوبی می شناسيد، سرهنگ مارتين، فرمانده نيروهای آمريکايی برای حفاظت از اشرف، درود می فرستم به پرفسور بسام تيبی، پروفسور سياست بين المللی و متخصص خاورنزديک، درود می فرستم به نماينده پارلمان آلمان، توماس نورد، خوشآمد می گويم به خانم هيله گوزه ياکوب رولف، رئيس افتخاری سنديکای د.ب.اس.ها و مدير سازمان ما (کميته آلمانی برای ايرانی آزاد).
درود می فرستم به کسی که در اين فعاليتهای ما نقش ويژه يی دارد، وکيل برند هويزلر، وکيل حقوق بشری، و در پايان درود می فرستم به آقای ولفگانگ هولتز اپفل، رئيس سازمان حقوق بشر ۱۷ژوئن.
بسياری به خاطر دارند که کمتر از 1سال پيش در ۱۹مارس ۲۰۱۱ گردهمآيی مشابهی با ترکيب مشابهی در مرکز بين المللی کنگره در برلين برگزار کرديم. کميته همبستگی آلمانی برای ايرانی آزاد که برگزارکننده گردهمايی امروز است، در سال ۲۰۰۵ به ابتکار اعضای پارلمان آلمان از همه احزاب، از نمايندگان پارلمانهای ايالتهای مختلف، از نمايندگان سازمانهای حقوق بشری و انجمنهای اجتماعی تأسيس شد.
ما همکاری نزديکی با شورای ملی مقاومت ايران داريم. من شخصاً از ابتدا از فعاليت کميته حمايت، و برای ايرانی آزاد کار می کردم و در سال پيش به رياست اين کميته برگزيده شدم. مقاومت بين المللی در برابر رژيم ضدبشری در ايران مستمراً افزايش می يابد. با گردهمآيی امروزمان می خواهيم مجدداً بر شرايط ضدانسانی در ايران تأکيد کنيم و افکار عمومی را فرابخوانيم تا هرآنچه را می توانند برای برقراری حقوق بشر در ايران انجام بدهند.
در آن جا هنوز به ميزان زيادی حقوق بشر پايمال می شود. در سال گذشته به نسبت جمعيت اعدامهای بيشتری در ايران صورت گرفتند تا در چين. زمان آن فرارسيده است که جامعه بين المللی و بيش از همه اتحاديه اروپا و ايالات متحده آمريکا مقاومت مشروع مردم ايران را به طور عملی پشتيبانی کنند.
کمپ اشرف سمبل مقاومت در ايران است. در آن جا ۱۰۰۰ زن و ۲۴۰۰ مرد زندگی می کنند، يعنی در مجموع ۳۴۰۰ انسان. چنان چه می دانيد، فشار بسيار شديدی از سوی ملاهای حاکم بر ايران بر عراق وجود دارد. اين که مفهوم اين چيست را آنهايی می دانند که با اين موضوع سروکار دارند. شرايط در داخل و پيرامون کمپ (اشرف) در حال حاضر غيرقابل تحمل است.
در آخرين درگيری بزرگ در تهاجم نيروهای عراقی در ۸آوريل سال گذشته (۳۶) تن کشته و صدها زخمی شامل مجروحان شديد وجود داشتند.
به صراحت می گويم که دولت عراق مصمم است اين کمپ را از ميان بردارد. به خاطر داريد که در ابتدا ضرب الاجل ۳۱دسامبر برای اشرف اعلام شده بود. بسياری سعی کردند اين ضرب الاجل را به تعويق بيندازند. از طريق اين فعاليتها اين توفيق حاصل شد که حداقل اين ضرب الاجل به تعويق بيفتد. حالا تعطيلی و انتقال ساکنان تا سی ام آوريل امسال مطرح شده است. قرار است که آنها به مجتمع جديدی منتقل شوند اسم کمپ ليبرتی طعنه آميز است. نام آزادی که اين جا مورد نظر است کمترين موضوعيتی ندارد. از اين رو در انتها می گويم، سازمان ملل متحد، آمريکا، اتحاديه اروپا و ما طبيعتاً از برلين به وضوح کامل دولت آلمان را فرا می خوانيم و نتيجتاً برای يک راه حل انسانی برای ساکنان اشرف بايد مصرانه بکوشيم. از صميم قلب به شما خوشآمد می گويم و صحبت را به رئيس طولانی مدت پارلمان آلمان، خانم پرفسور ريتا زوسموت، واگذار می کنم.

اتوبرنهارد: هم اکنون پيامی داريم از خانم رجوی رئيس جمهور برگزيده مقاومت ايران

پيام خانم مريم رجوی رئيس جمهور برگزيده مقاومت :
خانمها و آقايان!
دوستان عزيز در آلمان،
شخصيتهای محترم آمريکايی که در اين کنفرانس حضور داريد،
هموطنان گرامی،
از فعاليتهای شما در حمايت از جان و امنيت ساکنان اشرف صميمانه قدردانی می کنم.
دفاع از مخالفان اصلی رژيم آخوندها، در حقيقت، قلب يک مبارزه حياتی عليه رژيمی است که مهم ترين تهديد صلح و امنيت در جهان است.
تازه ترين تحول در بحران اشرف اين است رژيم ايران و دولت عراق با تمام قوا تلاش می کنند از يک راه حل مسالمت آميز جلوگيری کنند و عراق به روشنی ياداشت تفاهمی را که با ملل متحد امضا کرده است، نقض می کند.
نخست وزير عراق، در مصاحبه با رسانه های رژيم ايران در نقض توافقنامه، بار ديگر بر احکام مجعول دستگيری ۱۲۱تن از ساکنان اشرف تأکيد کرد. اين يک نشانه آشکار از قصد عراق برای دستگيری ساکنان اشرف است.
او هم چنين تهديد کرد که چنان چه ظرف ۴ماه تمام ساکنان از عراق خارج نشوند، دولت عراق خودش اقدام خواهد کرد. معنای اين اقدام هم با توجه به ۲کشتار انجام شده توسط همين دولت، خيلی روشن است.
در حالی که به گفته سازمان ملل متحد، عراق توافق کرده بود که به حقوق ساکنان تا هر زمان که استقرار آنها در کشورهای سوم طول بکشد احترام بگذارد.
اين ثابت می کند که دولت عراق نه می خواهد و نه می تواند به قولهای خود به سازمان ملل متحد وفادار باشد.
بنابراين جامعه جهانی به ويژه ملل متحد، نبايد سکوت کنند.
کميساريای عالی پناهندگان نبايد کار تعيين پناهندگی ساکنان اشرف را بيش از اين به تأخير بيندازد.
شرايط اضطراری ساکنان اشرف ايجاب می کند که کميساريای عالی پناهندگان اقدام به تأييد پناهندگی جمعی همه ساکنان اشرف بکند.
همه شواهد حاکی از اين است که رژيم ايران و دولت عراق تلاش می کنند تا کمپ ليبرتی را به صورت زندانی برای ساکنان اشرف در آورند و اين غيرقابل قبول است. اگر سازمان ملل اين رابپذيرد، به معنی اين است که مخالفان ايرانی با موقعيت پناهجو به طور اجباری به جايی فرستاده شوند که حق رفت وآمد ساکنان در آن وجود ندارد، و زندانی است با ديوارهای مرتفع که حتی در محدوده داخلی و خصوصی آن قوای امنيتی مستقر هستند. جايی که حتی آب آشاميدنی هم ندارد.
بيانيه ۲۶دسامبر اتحاديه اروپا تأکيد می کند که «انتقال ساکنان کمپ بايد با نظم و با اجتناب از خشونت يا اجبار باشد».
من از دولتهای اتحاديه اروپا و مشخصاً از دولت آلمان می خواهم مانع اجباری شدن جابه جايی شوند و از سازمان ملل متحد بخواهند به تحميلات دولت عراق تن ندهد.
من از دولت آلمان و همه کشورهای اتحاديه اروپا می خواهم که برای استقرار سريع ساکنان کمک کنند.
من ملل متحد را فرا می خوانم که اين موضوع را به شورای امنيت گزارش کند و اتحاديه اروپا از اتخاذ تصميم جديدی برای نجات اين راه حل مسالمت آميز حمايت کند.
من هم چنين نسبت به سوء استفاده ملاها از نهادهای ملل متحد هشدار می دهم.
اجازه بدهيد فراموش نکنيم که کشتار اشرفيها و اعدامها در ايران، با اتهامات دروغين به اعضای اين مقاومت، نظير سکت و تروريسم و نگهداری اجباری در اشرف انجام می شود.
تأييد اين اتهامهای دروغين، مشارکت در سرکوب مخالفان رژيم ايران است. کسی نمی تواند هم خود را مدافع حقوق بشر در ايران بنآمد هم توجيهات برای سرکوب اشرف را تأييد کند.
اشرف سمبل راه حل در ايران است.
با سرکوب ساکنان اشرف، جهان از يگانه سلاحش در برابر فاشيسم مذهبی محروم می شود.
از اين رو از همه دوستان مقاومت ايران، به خصوص از دوستان آلمانی می خواهم که تلاشهای خود در دفاع از اشرف را گسترش دهند.
از همه شما متشکرم.

برنهارد: ما از خانم رئيس جمهور به خاطر سخنان روشنگرشان تشکر می کنيم

قبل از اين که خانم پروفسور زوسموت سخنرانی کنند می خواهم ۲تن از اعضای هيأت امنای انجمن دوستان ايران دموکراتيک، آقای ياوخ و آقای زيمرمن خيرمقدم بگويم. خيلی خوش آمديد.

پروفسور ريتا زوسموت، رئيس مجلس فدرال آلمان (۱۹۸۸ ـ ۱۹۹۸)، وزير پيشين فدرال :
حضار محترم که برای حفاظت و دفاع از پناهندگان کمپ اشرف در اين جا گردهم آمده ايد. فکر می کنم کسی که فيلم اول (تهاجم به اشرف) را ديده باشد، ديگر از خود سؤال نخواهد کرد که چرا ما امروز در اين جا هستيم. من بايد به شما بگويم که با شما ۲بار در پاريس بوده ام. در آلمان هم اين امکان وجود دارد که همبستگی را برقرار کرد، با ياری ايرانيان تبعيدی و آلمانيهايی که از آنها حمايت می کنند. ما اين همبستگی را بيش از هر زمان ديگر نياز داريم. اکنون بعد از آن همه رنج يک مرحله حساس به وجود آمده و من بايد به شما بگويم که آن دسته از نمايندگان مجلس آلمان که نتوانستند در اين جا حضور داشته باشند به من نامه نوشته اند و از فعاليتها برای دفاع از پناهندگان کمپ اشرف اعلام حمايت کرده اند. آنها خواستار رعايت حقوق انسانی ساکنان اشرف و رعايت استانداردهای حقوق بشری شده اند و من از اين حمايت آنها بسيار خرسندم. اين ابراز حمايتها بعضاً از طرف کسانی است انتظارش را نداشتم و اين از آن اتقافاتی که خيلی وقتها پيش می آيد.
می خواهم به شما بگويم که وضعيت نه تنها راحت تر نشده، بلکه پيچيده تر هم شده است. همان طور که آقای برنهارد گفت، تحت فشارهای بين المللی و مجامع جهانی و افکار عمومی، ابتدا موفق شديم ضرب الاجل ۳۱دسامبر را به تعويق بيندازيم. رژيم ايران و دولت عراق اصلاً خواستار آن نبودند. ولی من می خواهم در اين جا به شما بگويم وقتی بحث انتقال کمپ اشرف و استانداردهای انسانی در اين قضيه است، هميشه از رژيم ايران نام می بريم. چقدر فشار می آورند که ۱۲۱نفر بايد دستگير شوند.
شما می توانيد تصور کنيد که هرچه اين ارقام را به طور منظم بالا می برند، بدين معنی است که انسانهای بيشتری را می خواهند شکار کنند، تحت اين عنوان که اينها تروريست هستند و ما می توانيم آنها را محکوم کنيم. اما هشدار! ما بايد با پافشاری تلاش کنيم که چنين چيزی پيش نيايد. با تلاش سازمانهای بين المللی، آن هم در تک تک کشورها.
من درحال حاضر به اين نتيجه رسيده ام و به شما می گويم که بسيار مهم است که ما در آمريکا موفق به خارج کردن نام مجاهدين از ليست شويم. اين مهمترين کار است که آنها در اسرع وقت از ليست خارج شوند.
همه افراد اشرف در سال ۲۰۰۳ سلاحهايشان را تحويل دادند و من مايلم مجدداً تکرار کنم که مقاومت ايران، همان طور که امروز رئيس جمهور اين مقاومت در پيام خود اعلام کرد، خواستار دموکراسی و صلح است و نه خشونت و ترور. از اين رو بسيار مهم است که ما اين پيام را خيلی روشن به افکار عمومی برسانيم. در اين جا از شرايط زندگی در اشرف صحبت شد که آيا کمپ اشرف بسيار بهتر از کمپ ليبرتی است. هردوی اين مکانها تحت کنترل شديد از خارج هستند. البته کمپ اشرف به لحاظ مساحت بسيار بزرگتر از کمپ ليبرتی است و وقتی صحبت از کمپ موقت می شود باور کنيد که امروز هيچ کس قادر نيست مشخص کند که اين زمان موقت چقدر طول خواهد کشيد، چنان چه مصاحبه با اين تعداد از ساکنان اشرف برای موقعيت پناهندگی شان از طرف سازمان ملل متحد جهت اعزام آنان به خارج صورت بگيريد.
تا آن جا که به خواستهای انسانی برمی گردد ما نمی توانيم نه بگوييم. اين خواستها در هفته های آينده وجود خواهد داشت.
ولی من می خواهم به شما بگويم، از آن جايی که من سالها درگير اين موضوع بوده ام، اين شبيه به قدم زدن در يک جاده راحت نخواهد بود. نيل به اين هدف مستلزم تلاش جدی ماست. مايلم که از شما خواهش کنم به نمايندگان مجلس و سازمانهای پناهندگی مراجعه کنيد.
من فکر می کنم که ما در کنار يکديگر هستيم. هفته های مهمی در پيش رو داريم که بايد تلاش کنيم. زيرا تهديدات افزايش يافته که کاهش نيافته است، با توجه به تمام اظهاراتی که شنيده شد.
با تشکر از اقدامات شما و مبارزه ادامه دارد.

اجازه ندهيم رژيم ايران و آمريكا نظاره گر فراموش شدن آنها باشند

 

اجازه ندهيم رژيم ايران و آمريكا نظاره گر فراموش شدن آنها باشند

دوشنبه، ۰۳ بهمن ۱۳۹۰ / ۲۳ ژانویه ۲۰۱۲

رودی جولیانی  شهردار سابق نیویورک، در کنفرانس بین المللی که با حضور شماری از شخصیت های آمریکایی و اروپایی در ۲۰ژانویه ۲۰۱۲ برابر با ۳۰دی ۱۳۹۰ در پاریس برگزار شد به سخنرانی پرداخت. 

رودی جولیانی، با اشاره به ساکنان اشرف گفت: «ما اجازه نخواهیم داد که آنها سرکوب شوند. ما اجازه نخواهیم داد به آنها آزاری رسانده شود. ما اجازه نخواهیم داد که آنها نادیده گرفته شوند. ما اجازه نخواهیم داد که ملل متحد، رژیم ایران، مالکی یا حتی ایالات متحده نظاره گر فراموش شدن آنها باشند، زیرا مهم نیست که چه اتفاقی میافتد، ما به حمایت از آنها برخواهیم خاست، ما با آنها هستیم  انگار که  ما با آنها در آن کمپ هستیم. هر کاری با آنها بکنند، با ما کرده اند». 

 رودی جولیانی - شهردار نیویورک در سال ۲۰۰۱ اجازه بدهید با مهمترین و به موقع ترین موضوع شروع کنم و آن کمپ اشرف و کمپ لیبرتی است. یک پیام باید از اینجا روشن و رسا منتشر شود. مطمئنم پیامهای بسیاری خواهد بود ولی یک پیام باید امروز روشن و رسا بیرون بیاید. چون زمان دارد از دست می رود. زمان دارد از دست می رود چون ۳۳۰۰ وطن پرست شجاع، برادران و خواهران شما، برادران و خواهران ما که در پی صلح، دموکراسی و یک زندگی شرافتمندانه هستند، زمان برای آنها در حال از دست رفتن است و زمان تصمیم گرفتن برای تصمیم گیرندگان فرا رسیده است، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، مالکی، رژیم ایران، دولت اوباما، واقعاً زمان آن است که آنها به چیزی گوش کنند که از ساکنان اشرف آن را می شنوند و آن پیام این است که زمان حرافی تمام شده است، زمان صحبت کردن تمام شده و  زمان عمل رسیده است. بگذارید روشن کنیم که همه ما در  اینجا امروز درکنار ساکنان اشرف می ایستیم. ما درکنار آنها می ایستیم و ما اجازه نمی دهیم آنها مورد سرکوب قرار بگیرند. ما اجازه نمی دهیم آنها مورد آزار قرار بگیرند، ما اجازه نمی دهیم آنها نادیده گرفته شوند، و ما اجازه نمی دهیم سازمان ملل متحد، رژیم ایران، مالکی، یا حتی ایالات متحده در کناری بایستند و نگاه کنند که آنها فراموش شده اند چون صرفنظر از اینکه چه اتفاقی بیفتد، ما درکنار  آنها می ایستیم ما با آنها به این صورت رفتار می‌کنیم که انگار همراه با آنها امروز در کمپ اشرف هستیم و هر کاری که با آنها بکنند یعنی با ما دارند می‌کنند.
بگذارید برخی از واقعیتها را در مورد این کمپ جدید، بررسی کنیم که میخواهند این افراد عالی را به آنجا منتقل کنند. روز پنجشنبه یک هیأت از سازمان ملل متحد از اشرف بازدید کرد و برخی اطلاعات را در مورد آنچه در کمپ لیبرتی در جریان است، ارائه کرد. اول اینکه کمپ تنها نیم کیلومتر مربع بدون ساختمان یا تأسیسات است. نیم کیلومتر مربع. این برای ۳۳۰۰ نفر  است که درحال حاضر در ۳۶ کیلومتر مربع مستقر هستند. نیم کیلومتر مربع در برابر ۳۶ کیلومتر مربع یعنی آنها به صورت غیرانسانی و شرم آور متراکم خواهند شد به صورتی که باید فشرده و بدون هیچگونه امکان حیطه اختصاصی یا حتی پایه یی ترین درجه حقوق بشر و کرامت انسانی زندگی کنند. این یک شرایط وحشتناک است. پاسخ سازمان ملل متحد به آن چیست؟ پاسخ سازمان ملل ! پاسخ سازمان ملل به سرکوب! پاسخ سازمان ملل به دیکتاتوری ! پاسخ سازمان ملل  به بی حرمتی و رنج!  و پاسخ سازمان ملل متحد در ۴۰ سال گذشته، نادیده گرفتن بوده است. شما فکر می کنید کارهای سازمان ملل متحد در رابطه با کمپ اشرف و کمپ لیبرتی، یک کار غیر معمول ازجانب آنهاست. آنها این حقیقت را نادیده می گیرند که این افراد در یک کیلومتر مربع فشرده خواهند شد. آنها این حقیقت را نادیده می گیرند که آب آشامیدنی در کمپ لیبرتی وجود ندارد. بدون آب آشامیدنی! به نظر تعجب آور می آید. آنها این حقیقت را نادیده می گیرند که وقتی افراد به کمپ لیبرتی جابجا میشوند، اجازه نخواهند داشت کمپ لیبرتی را ترک کنند. شما میدانید این چه اسمی دارد؟ مطمئنم قاضی موکیزی میداند او مسئول دفتر فدرال زندانها بوده است. این اسمش  زندان است. این یک کمپ نیست، یک زندان است. شما نمی توانید از آنجا بروید؛ پاسخ سازمان ملل متحد نادیده گرفتن این واقعیت است. تعجب نکنید. سازمان ملل متحد همه مشاجره های شبیه به این را نادیده گرفته است. همه فریادهای کمک خواهی را تقریباً به طور یکنواخت برای ۴۰ سال گذشته نادیده گرفته است. وقتی یک دیکتاتور، یک مستبد، آنها را میترساند، آنها به دیکتاتور و مستبد پاسخ میدهند، نه به نیازهای افراد معمول، افراد شریف، افرادی که کمک می‌خواهند. افرادی که روی صندلی چرخدار هستند و نمی توانند وارد بنگالها بشوند. یک جاده اسفالته هم در کمپ وجود ندارد. یک فضای سبز در کمپ وجود ندارد، چون آنقدر کوچک است که جایی برای فضای سبز نیست. جایی برای افراد وجود ندارد. بنگالها پایه یی ترین تأسیسات را ندارند و دولت عراق اجازه نداده است هیچ یک از ساکنان از آنجا بازدید کند، چون نمیخواهد ببینند که چقدر شرایط این زندان وحشتناک است. وقتی عراقیها این فرصت را پیدا کنند که آنها را در زندان بگذارند، این همان کاری است که به خواست مالکی و در نهایت به درخواست رژیم ایران دارند انجام میدهند. سازمان ملل متحد نسبت به هیچ یک از اینها اعتراضی نکرده است. برای سازمان ملل متحد شرم آور است که اجازه بدهد، چنین چیزی پیش برود، برای سازمان ملل متحد شرم آور است که به خواستهای رژیمی مثل مالکی گردن بگذارد و در نهایت چشمهایش را روی این واقعیت ببندد که کاری که دارند میکنند گردن گذاشتن به درخواستهای ملاهای حاکم بر ایران است و مالکی تنها یک عروسک خیمه شب بازی در دست ملاهای حاکم بر ایران است.
انجام این کار از طرف سازمان ملل متحد انزجارآور است ولی برایش غیرعادی نیست که این کار را بکند. شرم آورست که سازمان ملل با میثاقی که منعکس کننده بهترین و بنیادی ترین آمال انسانی است، به این شکل باقی بماند، اگربه این صورت باقی بماند باید کاملاً از خودش شرمنده باشد. چه بسا که شرمنده کارهایش باشد. چون کار درست دراین زمینه بسیار ساده و آسان است. به افراد اشرف توسط دولت آمریکا و نهایتاً دولت عراق قول داده شد که با آنها به صورت انسانی و شرافتمندانه برخورد میشود. این کار ، خیلی سخت نیست. ما در قرن بیست و یکم هستیم. در قرون وسطی نیستیم. خیلی سخت نیست که به این قول پایبند باشیم. سخت نیست که این شجاعت را داشته باشیم، شما کمیسر عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان هستید، نه فقط کمیسر، بلکه کمیسر عالی هستید. خیلی سخت نیست که بایستید و بگویید، این رفتار غیر انسانی، غیرشرافتمندانه و ناعادلانه است که ۳۳۰۰ نفر را برداریم و در نیم کیلومتر مربع جای دهیم. ناعادلانه است که به آنها امکانات دستشویی ندهیم. ناعادلانه است که به آنها حمام ندهیم. آیا این نیازمند داشتن شجاعت است؟! این فقط کمی شرافت انسانی میخواهد، فقط میزان کمی از شرافت انسانی. فقط کمی شجاعت، نه خیلی زیاد ، بلکه یک کم!
بدترین بخش این موضوع، که من خجالت میکشم آن  را  بگویم، این است که دولت من کنار می ایستد و نگاه می کند. ما ایستادیم، با قدرت ایستادیم. ما استمالت نکردیم، ما به‌حال خود نگذاشتیم. ما در جنگ جهانی دوم این کار را انجام دادیم، یعنی در  دوران چمبرلن و استمالت. ولی نهایتاً ما ایستادیم، سازمان ملل متحد نایستاد، ولی ایالات متحده ایستاد، انگلستان ایستاد در برابر روسها و گفتند دیگر مذاکره یی نمی کنیم حالا دست به عمل می زنیم. ما اجازه نمی دهیم دیگر مردم را سرکوب کنید  ما با مردمی که سرکوب شده اند می ایستیم، ما می ایستیم و این چیزی است که الان نیاز داریم. سازمان ملل متحد باید این کار را بکند ولی ایالات متحده بیشتر باید این کار را بکند چون ما نمی توانیم روی سازمان ملل متحد حساب کنیم. ما تا به حال می توانستیم روی ایالات متحده حساب کنیم ولی برای ۴۰ سال است که نتوانسته ایم روی سازمان ملل متحد حساب کنیم. بنابراین زمان آن است که دولت من نقش رهبری کننده در دست بگیرد چون اگر نقش رهبری کننده را در دست نگیرد می ترسم که همه فراخوانها به سازمان ملل متحد هیچ معنی ندهد چون قبلاً این فراخوانها را نادیده گرفته اند. و این چیزی است که باید صورت گیرد.
یک- ایالات متحده باید مجاهدین را امروز از لیست خارج کند. این آسان است. این آسان است، سخت نیست و بی سابقه نبوده است. انگلستان این کار را کرده است، اتحادیه اروپا  این کار را کرده است، برخی از افرادی که ابتدا در این نامگذاری بوده اند، حالا می گویند این تصمیم اشتباه بوده است. برخی هم می گویندکه از همان اول مخالف بودند که این سازمان  لیست گذاری بشود، یعنی حتی در همان زمانی که خیلی وقت نامگذاری شده است مخالف بوده اند.  ما با سازمانی روبه رو هستیم که در تاریخچه و برنامه اش برای یک راه حل صلح آمیز و  یک ایران غیر اتمی تلاش  می کند و برای برقراری یک دولت مبتنی بر جدایی دین از دولت که خواستار همزیستی با همه کشورهای جهان است، ایستادگی می کند. حالا فقط یک حکومت هست که با ما در مورد لیست گذاری مجاهدین موافق است. انگلستان با ما موافق نیست، اتحادیه اروپا با ما موافق نیست تنها یک حکومت است که با آمریکا در اینکه مجاهدین درلیست نگه داشته شوند، موافق است. یک حکومت با ما دراین کار موافق است: رژیم ایران. این واقعیت، یک پیام دارد و می گوید که ما داریم اشتباه می کنیم. مجاهدین باید از لیست خارج شوند و این یک  امر حیاتی است چون این لیست گذاری مورد استفاده مالکی و سایرین قرار گرفته تا افراد را بکشند و این لیست گذاری عواقب مرگباری داشته است. این یک نامگذاری تکنیکی نیست. کافیست بیانیه های مطبوعاتی صادرشده بعد از حمله چند ماه پیش به اشرف را بخوانید. آنها که حمله کردند، چطور از کارشان دفاع کردند؟ او اینطور ازخودش دفاع کرد که این یک سازمان تروریستی است که توسط همه سازمانهای بین المللی تروریست شناخته شده است. البته آنها دروغ می گویند، چون همه سازمانهای بین المللی مجاهدین را اینطور شناسایی نکرده اند و واقعیت این است که مجاهدین توسط هیچ سازمان بین المللی به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته نشده اند. فقط دو حکومت، یعنی آمریکا و رژیم ایران این حرف را می زنند. مجاهدین باید از لیست خارج شوند. این امر، باعث سلب توانایی سرکوب آنها می شود، بدون اینکه افراد عواقب کاری را که می شود، بدانند
دومین کاری که باید صورت بگیرد این است که ایالات متحده آمریکا باید با متحدینمان بایستد. ما باید این شجاعت را داشته باشیم که برای تغییر رژیم در ایران بایستیم.
اگر ما باید رژیم در مصر را عوض می کردیم، اگر باید رژیم در لیبی را عوض می کردیم، اگر باید رژیم در سوریه را عوض کنیم، خدای من! رژم ایران که بسیار بدتر است و بسیار ضروری تر است که عوض شود، برای مردمی که شما آنها را دوست دارید و نگرانشان هستید و مردمی که ما دوست داریم و نگرانشان هستیم و برای همه جهان ضروری است که حاکمیتی در ایران باشد که یک دیکتاتوری مذهبی که جانهای زیادی را گرفته است، نباشد. این یک وضعیت فاجعه بار است به کتابی که خانم رجوی دارد نگاه کنیم. به آن کتاب قرمز با همه عکسهای افرادی که توسط این رژیم کشتار شده اند. بنابراین زمان آن است که طرفدار تغییر رژیم باشیم و نام ایالات متحده باید رسماً در این زمینه ثبت شود.
سوم، ایالات متحده باید روشن کند که ما باید از مجازاتهای نهایی برای متوقف کردن رژیم ایران که یک قدرت هسته یی شود، استفاده کنیم. بزرگترین ترس زمان جنگ سرد این بود که سلاحهای هسته یی در دست افراد غیرمنطقی قرار بگیرد.
ما خدا را شکر می کنیم که ایالات متحده توسط افراد منطقی رهبری می شد. و اتحاد شوروی توسط افراد منطقی رهبری می شد. دولت چین توسط افراد منطقی رهبری می شد. آنها همه افراد خوبی نبودند، همه افراد شرافتمندی نبودند، ولی همه افراد منطقی بودند. این رژیم منطقی نیست. کدام دولت است که کشتن سفیر عربستان سعودی در واشینگتن دی سی را در روز روشن تأمین مالی می کند؟ با استفاده از قاچاقچیان مواد مخدر مکزیکی که این کار را بکنند. چه کسی به جز یک دولت غیرمنطقی این کار را می کند؟ دولتی که با چنان درجه یی از دیوانگی عمل می کند که نازیها با آن درجه از دیوانگی کار می کردند. این را نمی شود با جنگ سرد مقایسه کرد. این را نمی شود با مسائلی که در ۳۰، ۴۰ یا ۵۰ سال گذشته با آن مواجه بوده ایم، مقایسه کرد چون آن سطح از منطق دراین رژیم وجود ندارد. این عمل دیوانگی است. رژیم کنونی  با این سطح از بی منطقی کار می کند. و اگر آنها یک میلیون دلار می دهند که سفیر سعودی را در وسط پایتخت ایالات متحده بکشند، برای آنها چقدر آسان خواهد بود که مواد هسته یی را به قاچاقچیان مواد مخدر مکزیکی یا اعضای کارتلهای کلمبیایی بدهند تا یک حمله هسته یی در اروپا یا ایالات متحده انجام دهند و بعد هم کارشان را انکار کنند. همه می گویند خوب رژیم ایران را میشود منصرف کرد، چون رژیم ایران میداند اگر از سلاح هسته یی استفاده کند به آن حمله خواهد شد. ولی رژیم ایران از سلاح هسته یی استفاده خواهد کرد و بعد انکار می کند که استفاده کرده است. با توجه به سازمان ملل متحد و دولت کنونی در واشینگتن که تا ابد طول میکشد چیزی را تحلیل کند ـ لابد تا ۵ سال بعد هم نتیجه گیری در مورد این کار رژیم ایران نخواهیم کرد ـ این حمله در واشینگتن تا همین الان باید پاسخ خودش را می گرفت. تصور کنید که به پایتخت کشور من بیایید و بخواهید در روز روشن سفیر یکی از متحدینمان را به قتل برسانید و ما اجازه بدهیم این موضوع بدون دریافت جواب مؤثر خودش سپری شود؟! بدون پاسخ دادن! این رویکرد باید عوض شود.
و نهایتاً ایالات متحده باید قاطعانه، قاطعانه و به طور صد درصد روشن کند که تحریمها و مجازاتها باید اعمال شوند و مجازاتهایی که اعمال می شوند باید شامل تنبیه حکومتهایی باشد که با رژیم ایران معامله می کنند. چون معامله کردن با رژیم ایران، درحال حاضر  به معنی دادن امکانات به آنهاست که تبدیل یک قدرت اتمی بشوند. و رژیم ایران باید بفهمد که ایالات متحده هر کاری را  که لازم است، انجام می دهد تا آنها را از این که یک اتمی بشوند، باز دارد. ازجمله اقدام نظامی. من معتقدم اگر ایالات متحده آن را بگوید و معتقدم آگر رژیم ایران آن را باور کند، احتمال درگیری نظامی به صورت زیادی کاهش می یابد. به یاد بیاورید که ما در جنگ سرد، با فرو پاشی شوری سابق و دیوار برلین بدون شلیک یک گلوله، پیروز شدیم.  ولی ما این کار را با گدایی مذاکره انجام ندادیم. ما با نامه نگاری و اینکه از آنها بخواهیم لطفاً با ما ملاقات کنید، لطفاً با ما صحبت کنید، این کار را نکردیم. میدانید چطور این کار را کردیم؟ ما با هزینه کردن تسلیحات نظامی به مقیاس ۲۰ برابر آنها این کار را کردیم.
رونالد ریگان می توانست از امتیاز وسیع نظامی که نسبت به آنها داشت چه به طور فیزیکی یا اقتصادی استفاده کند. به این دلیل همانطور که گورباچف در کتابش گفت شوروی با تهدید آمریکا که آن را از عرصه وجود خارج می کند، شکست خورد. این کار با قدرت صورت می گیرد. با استمالت و گدایی صورت نمی گیرد و این چیزی است که ایالات متحده باید الان آن را تشخیص بدهد. این چیزی است که کشور من باید تشخیص دهد. اگر تشخیص بدهد، احتمال درگیری نظامی کاهش پیدا می کند. اگر ضعیف بماند، اگر مثل چمبرلین در قبل از جنگ جهانی دوم دنبال استمالت باشد، احتمال درگیری نظامی به طور زیادی افزایش پیدا می کند. ولی در همین حال افراد اشرف نمی توانند در خلال این مسایل، فراموش شوند چون تا الان هم وضعیت تحمیل شده بر ۳۳۰۰ نفر یک شرایط بسیار بد بوده است. و من همانطور که در ابتدا گفتم، میخواهم این نتیجه گیری را بسیار روشن کنم که بله بهتر است عمل کنند ولی اگر نکنند و به این افراد آسیبی وارد شود ما فراموش نخواهیم کرد. و ما میدانیم چه کسی را مسئول بشناسیم. و ما این را در سراسرجهان از هر طریق ممکن روشن خواهیم کرد و این مکافاتی برای آنها خواهد بود که در حالی که جنایاتی صورت می گرفت، کنار ایستادند و ما مطمئن خواهیم شد که این مکافات همواره با آنها خواهد ماند چون مستحق آن هستند. بنابراین بهتر است که اقدام کنند و بهتر است که الان اقدام کنند و یک بار دیگر به ساکنان اشرف که این را می شنوند، میگویم به یاد داشته باشید که ما امروز با شما می ایستیم و  ما فردا با شما خواهیم ایستاد، صرفنظر از اینکه چه چیزی اتفاق بیفتد، ما با شما خواهیم ایستاد و برای شما خواهیم بود تا اطمینان پیدا کنیم که با رعایت کرامت شما با شما رفتار می شود.
متشکرم. 

فراخوان رئیس هیات رابطه با عراق در پارلمان اروپا به سفیران ملل متحد و دولت آمریکا و اتحادیه اروپا

 

 

فراخوان رئیس هیات رابطه با عراق در پارلمان اروپا به سفیران ملل متحد و دولت آمریکا و اتحادیه اروپا

شنبه، ۱۷ دی ۱۳۹۰ / ۰۷ ژانویه ۲۰۱۲

رئیس هیأت رابطه باعراق درپارلمان اروپا، سفیران ملل متحد، دولت آمریکا و اتحادیه اروپا را به مقابله با توطئه رژیم ایران برای تخریب مساعی جهانی به منظور حل بحران اشرف فراخواند و نسبت به تبدیل راه حل مسالمت آمیز به یک جابجایی ظالمانه و ضد انسانی هشدارداد.

استرون استیونسون، رئیس هیأت رابطه باعراق درپارلمان اروپا درنامه یی خطاب به سفیرمارتین کوبلرنماینده ویژه دبیرکل ملل متحد ، سفیردن فیرید، مشاور ویژه وزیرخارجه آمریکا، وسفیر جان دورویت نماینده ویژه کاترین اشتون رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا نوشت: به عنوان نمانیده مرجع قانونگذاری اروپا، ضمن تشکراز تلاشهای شما می خواهم براین نکته تأکید کنم که همکاریهای جهانی در مورد مساله ای که ابعاد آن بسا فراتر از موضوع ۳۳۰۰ تن ساکنان اشرف است، چه بخواهیم و چه نخواهیم، تاثیرات عمیقی روی وضعیت در عراق و ایران و تمام منطقه خواهد داشت.
همچنانکه من بارها گفته ام، در ماجرای اشرف ما نمی توانیم و نباید طرفین دعوا را در یک کفه قرار دهیم و مساوی بپنیداریم. یک طرف به وضوح مورد ظلم واقع شده است. یک طرف ۴۷ کشته و بیش از ۱۰۰۰ زخمی داده و سه سال است از محاصره رنج می برد، ۱۲ تن از افرادش به خاطر محاصره پزشکی جان داده اند، درحالیکه طرف دیگر، میخواهد، دیگری را از خانه یی که ۲۵ سال در آن بوده است اخراج کند. هم چنین روشن است که میانجیگری و حل هیچ درگیری در سطح بین المللی، باپرداخت یک جانبه از جیب مظلوم به نفع ظالم امکان پذیر نیست.
استرون استیونسون در بخش دیگری از نامه خود می نویسد: همانطور که سفیر دن فیرید در جلسه توجیه مطبوعاتی خود گفت، هنوز لیبرتی برای انتقال ساکنان اشرف آماده نیست و عراق دارد زیرساختهایش را درست میکند و دست کم چندین روز دیگر کار دارد و گفته است هر وقت این تاسیسات تکمیل شد ۴۰۰ نفر اول منتقل شوند. اما من با تعجب مطلع شدم که به نمایندگان اشرف پیشنهاد شده است موقتا به محل دیگری در لیبرتی بروند که ابعاد بسیار کوچکی دارد تا از آنجا به محل اصلی بروند . علاوه بر موضوع تعویض محل، ساکنان اشرف از سه موضوع بسیار نگران هستند. آنها خواستار این هستند که خودروهایشان را با خودشان ببرند و دربردن اموال منقول نباید برای آنها محدودیتهایی قائل بشوند. هم چنین آنها خواهان این هستند که یک گروه ۵-۱۰ نفره از ساکنان اشرف ۴۸ ساعت قبل از انتقال ۴۰۰ نفر به محل جدید بروند و چند ساعت آنجا را از نزدیک ببینند تا  نیازمندیهایشان را برآورد کنند، اما با این خواستهای بسیار مشروع، قانونی، منطقی و حداقلِ آنها، موافقت نشده است.
استرون استیونسون در نامه خود خطاب به سفیران ملل متحد، آمریکا و اتحادیه اروپا می نویسد: دوستان عزیز اگر بیطرفانه نگاه کنیم، در چند ماه گذشته دولت عراق یک جانبه امتیاز گرفته و ساکنان اشرف یک جانبه امتیاز داده اند. من در حالی این حرف را میزنم که در میان منتقدان رژیم ایران و دولت عراق، اولین کسی هستم که به ساکنان اشرف و مجاهدین پیشنهاد کردم که از حق مسلمشان برای اقامت در عراق برای جلوگیری از بروز خشونت صرفنظر کنند و پروژه انتقال به کشورهای سوم را بپذیرند. اما نمی توان این را تا بی نهایت ادامه داد.
رئیس هیأت رابطه با عراق در پارلمان اروپا سپس می افزاید: موشک پرانی به اشرف، هیچ دلیلی جز مجبور کردن ساکنان به ترک اشرف ندارد. هیچکس شبهه ای ندارد که چگونه پس از امضای تفاهم نامه و با خاموش شدن بلندگوها، موشکها شلیک میشود. شما حتما تایید میکنید که این به هیچوجه یک جابجایی داوطلبانه نخواهد بود اگر قرار باشد آنها در اثر شلیک موشک و با صرفنظر کردن از اموال و خودروهایشان، بدون مشاهده شرایط لیبرتی از قبل و با تهدید به اینکه اگر با این شرایط اشرف را ترک نکنند، مورد حمله واقع خواهند شد، اشرف را ترک کنند. نمیشود لوله هفت تیر را روی شقیقه کسی گذاشت و گفت حالا داوطلبانه خانه ات را ترک کن!
استرون استیونسون آنگاه خطاب به سفیران ملل متحد، آمریکا و اتحادیه اروپا تاکید می کند: من مطمئنم هر چهار نفر ما با این جابجایی ظالمانه و ضد انسانی مخالفت میکنیم، و من باز هم مطمئنم که در این صورت دولت عراق نمی تواند روی مواضع غیر منطقی و سرکوبگرانه خودش پافشاری کند، همه چیز به مواضع شما نمایندگان سه موسسه بزرگ جهانی بستگی دارد.

سومین حمله موشکی رژیم درمانده آخوندی و مزدوران عراقیش به اشرف

سومين حمله موشكي رژيم آخوندي به اشرف در ساعت 20:15 به وقت اشرف.

اين چهارمين نقض تعهدات عراق و امضا توافقنامه مبني بر حفاظت ساكنان اشرف مي باشد.
4موشك از سمت جنوب شرقي به شهر اشرف اصابت كرد. اين حمله هيچگونه خسارت جاني دربر نداشت.

دومین حمله موشکی به اشرف توسط رژیم ایران

دومین حمله موشکی رژیم ایران و عوامل عراقی به اشرف

سه‌شنبه، ۰۶ دی ۱۳۹۰ / ۲۷ دسامبر ۲۰۱۱

اشغال اشرف- شماره ۱۹۱-دومین حمله موشکی رژیم ایران و عوامل عراقی به اشرف  برای مقابله با راه حل مسالمت آمیز ملل متحد

ساعت ۲۰ به وقت محلی، سه شنبه شب ۶دیماه (۲۷دسامبر)، نیروی تروریستی قدس و عوامل عراقی آن، برای دومین بار در ۴۸ساعت گذشته، اشرف را هدف حمله موشکی قرار دادند. این موشکها که از مناطق جنوبی قرارگاه شلیک شده بود در نزدیکی مکان استقرار ساکنان اشرف فرود آمد اما خوشبختانه بر اساس گزارشهایی که تا کنون رسیده، خسارتهای جانی در بر نداشته است. جستجو برای پیدا کردن نقاط اصابت و ارزیابی خسارتها در تاریکی شب ادامه دارد.
بعد از ظهر سه شنبه، تحرکهای مشکوکی در فاصله سه کیلومتری جنوب اشرف مشاهده شده بود. از جمله یک خودروی پاترول مشکی رنگ شماری از مزدوران نیروی قدس را به این منطقه منتقل می‌کرد. این تحرکها بلافاصله به اطلاع مقامهای عراقی رسیده بود.
هدف از این حمله‌های تروریستی و جنایتکارانه مقابله با راه حل مسالمت آمیز برای اشرف و میانجیگری سازمان ملل متحد است.
ساعت ۹صبح  نیز شماری از مأموران نیروی تروریستی قدس و وزارت اطلاعات ملایان به دستور سفارت رژیم در بغداد و در هماهنگی با کمیته سرکوب اشرف، در ورودی اشرف تجمع کردند و با بلندگوهای دستی، به تهدید و لجن پراکنی علیه مجاهدین پرداختند. این مزدوران از ۱۰روز پیش در مجموعه ساختمانی معین در شمال اشرف مستقر شده اند.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۶دی ۱۳۹۰(۲۷ دسامبر ۲۰۱۱)

مریم رجوی موافقت مجاهدان اشرف را با انتقال۴۰۰ تن به کمپ آزادی با تضمین حداقلهای حفاظت و سلامت اعلام کرد

مریم رجوی موافقت مجاهدان اشرف را با انتقال۴۰۰ تن به کمپ آزادی با تضمین حداقلهای حفاظت و سلامت اعلام کرد

چهارشنبه، ۳۰ آذر ۱۳۹۰ / ۲۱ دسامبر ۲۰۱۱

خانم رجوی با استقبال از راه حل مسالمت آمیز موافقت مجاهدان اشرف را با انتقال ۴۰۰ تن از آنان به کمپ آزادی با تضمین حداقلهای حفاظت و سلامت اعلام کرد

•خانم رجوی بار دیگر بر آمادگی خود برای سفر به بغداد و گفتگو با دولت عراق با حضور نماینده ویژه دبیرکل، مشاور ویژه وزیر خارجه آمریکا درباره اشرف، نماینده ویژه خانم اشتون در امور اشرف، نایب رئیس پارلمان اروپا، رئیس هیأت رابطه با عراق و همچنین وکیلان اشرف شد

خانم مریم رجوی، رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران، با استقبال از راه حل مسالمت آمیز درباره بحران اشرف، که به یک موضوع بین المللی تبدیل شده است، باردیگر آمادگی خود را، برای سفر بلادرنگ به بغداد و آغاز گفتگو با دولت عراق برای اجرایی کردن ترتیبات یک راه حل مسالمت آمیز، به منظور تضمین حداقلهای حفاظت و سلامت مجاهدان اشرف برای انتقال ۴۰۰تن از آنها به کمپ آزادی، اعلام کرد.
خانم رجوی خاطرنشان کرد این پیشنهاد را قبلاً از طریق ملل متحد و همچنین مقامهای آمریکایی به دولت عراق اطلاع داده اما تا کنون پاسخ مثبت دریافت نکرده است.
مذاکرات باید با حضور سفیر دن فِرید، مشاور ویژه وزیر خارجه آمریکا درباره اشرف؛ مارتین کوبلر، نماینده ویژه دبیرکل در عراق؛ سفیر ژان دورویت، نماینده ویژه خانم اشتون در امور اشرف؛ دکتر آلخو ویدال کوادراس، نایب رئیس پارلمان اروپا؛ استراون استیونسون رئیس هیأت رابطه با عراق؛ و وکیلان اشرف برگزار شود. فشار یک سویه بر مجاهدین و مقاومت ایران برای پذیرش آنچه خواست فاشیسم دینی حاکم بر ایران است، قابل قبول نیست. به‌ویژه وقتی آکنده از وارونه جلوه دادن و قلب و تحریف حقایق باشد.
خانم رجوی افزود: اگر آقای مالکی، چنانکه می‌گوید، به‌راستی خواهان خروج مجاهدین از عراق بود، باید از چهار ماه پیش بلادرنگ و بدون فوت وقت، به هر ترتیب که میسر بود، شروع کار کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد در اشرف را برای بازتأیید پناهندگی و انتقال آنها به کشورهای ثالث، می پذیرفت و آن را در گرو هیچ چیز دیگری نمی گذاشت. در حالیکه امروز هم با سرپیچی از قوانین بین المللی، منکر موقعیت قانونی به‌رسمیت شناخته شده آنها توسط کمیساریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان است.
از سوی دیگر آقای مالکی ادعا می‌کند که مجاهدین یک شهر عراقی به نام اشرف را اشغال کرده اند. او عمداً از یاد می برد که این بیابان را چه کسانی با ۲۵سال کار فشرده و هزینه کلان به چنین شهری تبدیل کرده اند و چه حق و حقوقی در آن دارند.
مهمتر از آن، آقای مالکی حملات زنجیره یی سه سال گذشته از جمله قتل‌عام‌های ۶و۷مرداد۸۸ و ۱۹فروردین‌۹۰ و ۴۷ شهید و ۱۰۷۱ مجروح و ۱۲ بیماری را که در اثر محاصره و دسترسی نداشتن به خدمات پزشکی درگذشتند، به طور عمدی مسکوت می‌گذارد و به جای آن به لیست گذاری آمریکا و رژیم ایران استناد می‌کند و این که تنها خط قرمز او پرهیز از هرگونه رنجش رژیم ایران از سازمانهای تروریستی و غیر تروریستی است و حتی تاکنون از بازدید هیأت پارلمان اروپا و هیأت کنگره آمریکا و حتی سفیر ژان دورویت، از اشرف که می‌گوید مجاهدین آن را به میدان جنگ تبدیل کرده اند، جلوگیری می‌کند. در حالیکه به سادگی می‌توان درهای اشرف را به روی وکیلان و خبرنگاران و پارلمانترها باز نمود تا حقایق را به چشم ببینند.
خانم رجوی افزود: ممنوعیت جابه‌جایی اجباری یک اصل شناخته شده حقوق بشر و حقوق بین المللی است و دبیرکل ملل متحد، معاون دبیرکل، نماینده ویژه دبیرکل، کمیساریای عالی پناهندگان، صلیب سرخ بین المللی و یونامی و اکثریت های بیش از ۳۰مجلس قانونگذاری، بارها بر آن تأکید کرده اند.
با این همه خانم رجوی یکبار دیگر تصریح کرد: بنا بر خواست ملل متحد و دولت آمریکا، از ساکنان اشرف درخواست کرده است به‌طور اصولی، انتقال به کمپ لیبرتی را با تضمینهای حداقل حفاظت و سلامت و بهبود وضعیت خود، پذیرا شوند. تضمینهای حداقل انسانی و قانونی که هنوز تا امروز از سوی دولت عراق جواب مثبتی به آن داده نشده است.
رئیس جمهور برگزیده مقاومت با یادآوری اینکه دولت عراق، حفاظت نیروهای آمریکایی یا نیروی کلاه آبی ملل متحد یا اتحادیه اروپا و حتی استخدام شرکتهای خصوصی حفاظتی به هزینه ساکنان اشرف را نپذیرفته است، با توجه به همه حملات و محاصره و محدودیتهای سرکوبگرانه برای خوشامد رژیم آخوندها علیه ساکنان اشرف، موارد زیر را به‌عنوان تضمینهای حداقل اعلام کرد:
۱-انتقال امن و سالم ساکنان اشرف، بدون هیچ استثنا، با خودروها و اموال منقولشان به کمپ لیبرتی تحت نظارت بین المللی.
۲-نظارت شبانه روزی سازمان ملل و ایالات متحده تا زمان انتقال آخرین نفر به کشور ثالث.
۳-آغاز کار کمیساریای عالی پناهندگان.
۴-استقرار نیروهای عراقی در بیرون سیاج محل جدید تا به‌طور خاص نزدیک به ۱۰۰۰زن مجاهدخلق از آسایش و امنیت کافی برخوردار باشند.
۵-لغو محاصره و کلیه تهدیدها و اذیت و آزار و اقدامهای سرکوبگرانه و احکام ساختگی دستگیری بدون استثنا.
۶-فروش داراییهای غیرمنقول ساکنان اشرف تحت نظارت ملل متحد و بازپرداخت آن برای هزینه های حفاظت و استقرار و انتقال ساکنان به کشورهای ثالث.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۳۰ آذر ۱۳۹۰ (۲۱ دسامبر ۲۰۱۱)